Spis treści
Gdy hafciarka nagle zaczyna zachowywać się jak „opętana” — strzępi nić, robi włochate krawędzie, podgryza materiał albo zamienia drobne literki w nieczytelne plamy — pierwszym odruchem jest obwinienie naprężenia. Kręcisz pokrętłami, sprawdzasz nić dolną i zaczynasz panikować.
Po latach pracy przy produkcji haftu komercyjnego powiem wprost: większość „problemów z naprężeniem” to w praktyce problemy mechaniczne igły, które tylko udają naprężenie.
Haft maszynowy to nie tylko plik i ustawienia — to fizyczna walka stali, prędkości i włókna. Jeśli „narzędzie” (igła) jest źle dobrane, żadne cyfrowe poprawki nie wygrają tej bitwy.
Ten artykuł porządkuje logikę doboru igły — pokazanej na przykładzie szybkich platform Melco, ale przydatnej szerzej — w formie playbooka do zastosowania na hali. Skupimy się na tym, co realnie widać i słychać na maszynie, jakie ryzyka kryją się w geometrii igły oraz jak ogarnąć najtrudniejsze tematy: mikro-tekst, elastyczne dzianiny, aplikacje z klejem i grube „stosy” (czapki, kurtki, 3D puff).

Rozmiar igły na wieloigłowej maszynie hafciarskiej Melco: dwie liczby, które po cichu decydują o jakości ściegu
Igły do haftu komercyjnego zwykle mają oznaczenia typu 75/11 albo 80/12. W materiale referencyjnym prowadzący podkreśla rzecz ważniejszą niż przywiązanie do marki: zrozum metryczną średnicę.
Pierwsza liczba (np. 75) to średnica ostrza igły wyrażona w setnych częściach milimetra.
- 75 = 0,75 mm
- 65 = 0,65 mm
- 80 = 0,80 mm
To nie ciekawostka — to fizyka. To ona decyduje, czy haft jest czysty, czy wygląda jak „przegryziony”.

Test „dziurka vs ścieg” (dlaczego duża igła psuje małe ściegi)
Wideo daje brutalnie prostą kontrolę rzeczywistości: próba szycia drobnych literek (np. 8-point) igłą 80/12 to proszenie się o kłopoty.
Fizyka porażki: Gdy igła wchodzi w materiał, wybija otwór. Jeśli użyjesz 80/12 (otwór ok. 0,80 mm) przy bardzo małym ściegu, dziurka po igle może być porównywalna z długością ściegu albo nawet większa. Nić nie ma się „czego złapać” — zapada się w krater po igle. Efekt: słaba rozdzielczość, „tonące” ściegi i brak ostrości.
Praktyczny „sweet spot” prowadzącego:
- Drobny detal (mały tekst <5 mm): schodź na 65/9 lub 70/10 — mniejszy otwór zmusza nić, żeby układała się na materiale.
- Standard (polówki, czapki): 75/11 jako koń roboczy — kompromis między wytrzymałością a precyzją.
- Ciężkie warunki (płótno, gruby podkład, większe tarcie): 80/12 dopiero wtedy, gdy wchodzisz w grubsze nici lub tarcie staje się realnym zagrożeniem.
Jeśli pracujesz na hafciarki melco w produkcji, dopasowanie rozmiaru igły do gęstości ściegu to najtańszy upgrade jakości, jaki możesz zrobić. Rozwiązuje problem u źródła.

Test suwmiarką: jak „zobaczyć” średnicę igły i przestać wierzyć etykiecie (a zacząć wierzyć fizyce)
W demonstracji użyto cyfrowej suwmiarki, która zaciska się na trzpieniu igły i pokazuje 0,75 mm dla rozmiaru 75. To ważny obrazek — pomaga zrozumieć, co realnie robisz z tkaniną.
Nie chodzi jednak o to, żeby mierzyć każdą igłę przed każdą zmianą (to prosta droga do paranoi). Lepiej potraktować to jako model myślowy, który kalibruje decyzje.
Szybka kontrola „na zmysły”:
- Wzrok: porównaj 65/9 obok 80/12. Trenuj oko na subtelne różnice grubości.
- Myślenie: gdy projekt się sypie, zapytaj: „Czy mój krater po igle nie jest większy niż mój ślad ściegu?”
Oczekiwany efekt: kiedy zaczniesz traktować średnicę jako fizyczne „wypchnięcie” włókien, przestaniesz dobierać zbyt duże igły „dla bezpieczeństwa” (żeby nie pękały), a zaczniesz dobierać je „dla jakości” (żeby detal był ostry).
Ukryte przygotowanie, które robią profesjonaliści przed wymianą igły: mniej strzępienia nici, mniej niespodzianek z zadziorami, mniej przestojów
Wymiana igły wydaje się banalna — dopóki nie jesteś w połowie zlecenia, termin goni, a Ty orientujesz się, że założyłeś igłę z mikrozadziorem i właśnie zniszczyłeś drogi element.
Spokojny operator różni się od zestresowanego tym, że ma rutynę. Zanim dotkniesz listwy igieł, przejdź tę krótką diagnostykę.
Checklista przygotowania (zanim dotkniesz strefy igły)
- 1. Analiza pliku: sprawdź, gdzie jest najdrobniejszy detal.
- Jest mikro-tekst? Wyznacz konkretną pozycję igły (np. Igła #1) na 65/9 lub 70/10.
- Duże wypełnienia? Standard 75/11.
- 2. „Triaging” materiału:
- tkanina (stabilna) czy dzianina (elastyczna)?
- czy to gruby „stos” (np. pianka 3D)?
- 3. „Test paznokcia” (kluczowy):
- weź igłę, którą chcesz założyć,
- przejedź paznokciem po rowku z przodu i wokół czubka,
- jeśli paznokieć „zahacza” albo czujesz mikrorysę — wyrzuć igłę. Taki zadzior potrafi strzępić nić natychmiast.
- 4. Orientacja igły: upewnij się, że znasz właściwe ustawienie (w większości przemysłowych głowic szlic/„scarf” jest ustawiony w stronę chwytacza — często „do tyłu”).
- 5. Szybkie sprawdzenie narzędzi:
- czy masz narzędzie do wyjmowania igieł (mniej ryzyka dla palców),
- czy masz magnes na patyku (gdy śrubka spadnie — a spadnie).
Tip z produkcji: jeśli często szyjesz drobne litery, zostaw na stałe jedną pozycję z najmniejszą igłą i prowadź przez nią kolory od detalu. To ogranicza przestoje na ciągłe przekładanie.
Sharp vs Ballpoint vs RG: jak dobrać czubek igły, żeby chronić materiał i trzymać ostrość detalu
Gdy rozmiar (średnica) jest jasny, czas na czubek. To on często decyduje o bezpieczeństwie materiału.

Sharp (ostry): gdy potrzebujesz czystego przebicia w ciasno tkanych materiałach
Fizyka: ostry czubek tnie/przebija włókna bez „szukania” przejścia. Najlepsze do: tkanin stabilnych, denimu, płótna, detalu, gdzie igła ma trafić dokładnie tam, gdzie „każe” maszyna. Ryzyko: na dzianinach (T-shirty, polówki) ostry czubek może przecinać przędzę. Dziurki lub „oczka” mogą wyjść dopiero po praniu.
Ballpoint (kulka): gdy trzeba rozsuwać włókna na dzianinach/siatkach
Fizyka: zaokrąglony czubek wchodzi między włókna, zamiast je przecinać. Najlepsze do: dzianin, piqué, czapek typu beanie, luźnych siatek. Ryzyko: przy wysokich prędkościach może spaść precyzja — igła potrafi minimalnie „uciec”, szukając prześwitu, a drobny tekst robi się poszarpany.
RG (round/sharp, „uniwersalna”): praktyczny wybór do większości zleceń
Prowadzący mówi wprost, że najczęściej używa RG (Round Groz-Beckert) lub podobnych „Universal”. To częsty standard w produkcji.
Strategia:
- Domyślnie: RG/Universal — pokrywa większość zleceń bez nadmiernego ryzyka dla materiału.
- Wyjątek A: bardzo drobny tekst na stabilnym denimi/płótnie → Sharp.
- Wyjątek B: luźna dzianina/siatka, gdzie priorytetem jest ochrona włókien → Ballpoint.
Uwaga praktyczna: jeśli zmiana czubka robi „kolosalną” różnicę, sprawdź też stabilność mocowania w ramie. Nawet najlepsza igła nie pomoże, gdy materiał pracuje. Dobre tamborki do haftu maszynowego powinny trzymać stabilnie — inaczej „zła igła” bywa w praktyce „luźna rama”.
Ustawienia, które zapobiegają najczęstszym błędom: dobieraj igłę do gęstości ściegu (nie do nastroju)
Najbardziej podstępna pułapka to błąd „dziurka po igle = rozmiar ściegu”. Nie pozwól, żeby rutyna dyktowała ustawienia.
Szybkie drzewko decyzyjne: materiał + detal → czubek + kierunek rozmiaru
- Krok 1: test materiału
- Elastyczne (dzianina/odzież sportowa)? → Ballpoint lub RG.
- Stabilne (tkanina/czapka)? → Sharp lub RG.
- Krok 2: test detalu
- Czy jest tekst mniejszy niż 5 mm?
- Tak: 65/9 lub 70/10.
- Nie: 75/11.
- Czy jest tekst mniejszy niż 5 mm?
- Krok 3: test „warunków”
- Jest klej/spray/aplikacja? → powłoka tytanowa.
- Gruba czapka/kurtka, duży „stos”? → rozważ DBxK5KK (niżej).
Checklista ustawień (zanim naciśniesz start)
- Kompatybilność czubka: czubek pasuje do materiału.
- Kompatybilność rozmiaru: rozmiar igły jest wystarczająco mały dla najmniejszego detalu.
- Kontrola ugięcia/kolizji: przy grubych elementach sprawdź, czy igła ma „prześwit” i nic nie dobija.
- Orientacja: igła ustawiona prawidłowo względem chwytacza (często „scarf” do tyłu).
- Bezpieczeństwo: głowica zabezpieczona przed przypadkowym ruchem.
Kiedy wymieniać igły: zasada 6–8 godzin szycia (i objawy, które w praktyce są ważniejsze)
Prowadzący podaje typową żywotność igły: 6–8 godzin realnego szycia. To dobre odniesienie, ale w produkcji rzadko kto mierzy czas „stoperem”. Potrzebujesz wyzwalaczy z praktyki.
„Zmysły” zużytej igły
Zamiast patrzeć w zegar, obserwuj maszynę:
- Dźwięk: sprawna igła daje czysty, równy „stuk”. Tępa/uszkodzona potrafi brzmieć bardziej jak „tępe uderzenie”, gdy przebicie staje się cięższe.
- Obraz: jeśli widzisz „meszek”/strzępienie w okolicy oczka albo nić wygląda na poszarpaną na materiale — oczko może mieć zadzior.
- Materiał: pojawiają się mikrodziurki wokół haftu na dzianinie — czubek/powłoka mogą być zużyte lub zahaczone.
Jak używać zasady 6–8 godzin: traktuj ją do planowania (np. „wymiana igieł w poniedziałek rano”), a objawy zmysłowe do natychmiastowego stopu. Nie „dociągaj jeszcze jednego przebiegu” na igle, która zaczyna robić problemy.
Igły chromowane vs z powłoką tytanową: kiedy dopłata realnie się zwraca
Wideo pokazuje prostą różnicę wizualną: chrom (srebrny) vs tytan (złoty).

Co daje powłoka
- Chrom: standard — działa w większości zastosowań.
- Tytan (TiN): twardsza, „śliska” powierzchnia i mniejsze tarcie.
- Plus: mniejsze tarcie oznacza mniej problemów przy pracy z klejem i mniejsze „oblepianie” igły.
Kiedy warto przejść na tytan?
Jeśli masz stanowisko pod aplikacje i pracujesz na Stacja do tamborkowania do haftu maszynowego w trybie powtarzalnym (kleje, sticky-back, aplikacje), igły tytanowe przestają być luksusem — stają się narzędziem stabilizującym produkcję. Mniej „losowych” zrywań nici to często po prostu mniej tarcia i mniej osadu na igle.

Kompromis: tytan jest twardszy, ale mniej elastyczny. Jeśli w Twoim procesie występuje ugięcie igły (grube szwy, niestabilny materiał), chrom potrafi się „poddać” i przeżyć, a tytan może pęknąć.
Geometria DBxK5 vs DBxK5KK: poprawka na grube materiały, która zapobiega dobijaniu trzpienia
Standardem jest system DBxK5. Prowadzący wskazuje jednak wariant przy cięższych zastosowaniach: DBxK5KK.

O co chodzi w grubych „stosach”
Przy grubej czapce/3D puff masz kilka warstw: materiał, usztywnienie i piankę.
- Problem: podczas penetracji grubej warstwy część igły o większej średnicy (trzpień) może zacząć dobijać do materiału zanim igła osiągnie właściwą głębokość. To zwiększa opór, deformuje otwór i sprzyja łamaniu.
- Rozwiązanie KK: wariant „KK” ma krótszy trzpień i dłuższe ostrze (zmienione proporcje). Dzięki temu cienka część igły „sięga” głębiej w gruby pakiet bez dobijania.
Zastosowanie praktyczne: gdy wchodzisz w grubsze elementy (czapki 3D puff, grube kurtki, ciężkie warstwy), DBxK5KK potrafi ograniczyć ugięcie i łamanie igieł, bo zmienia proporcje pracy ostrza w materiale.
Szybka diagnostyka problemów „od igły”: objaw → prawdopodobna przyczyna → naprawa
Gdy maszyna staje, nie zgaduj. Idź po najtańszej i najszybszej ścieżce.
1) Strzępienie nici / „meszek” przy oczku
- Prawdopodobna przyczyna: zadzior w oczku albo osad/tarcie.
- Szybka naprawa: wymień igłę.
- Profilaktyka: przy klejach rozważ tytan.
2) Drobny tekst jest „zalany” i nieczytelny
- Prawdopodobna przyczyna: średnica igły za duża do gęstości ściegu.
- Szybka naprawa: zejdź na 65/9 lub 70/10.
- Profilaktyka: wydziel stałą pozycję „igły do detalu”.
3) Dzianina ma mikrodziurki wokół haftu
- Prawdopodobna przyczyna: ostry czubek przecina włókna.
- Szybka naprawa: Ballpoint lub RG.
- Profilaktyka: stabilizacja dzianiny odpowiednim stabilizatorem (cutaway) ogranicza pracę materiału.
4) Łamanie igły na grubych miejscach
- Prawdopodobna przyczyna: dobijanie trzpienia/ugięcie.
- Szybka naprawa: DBxK5KK.
- Profilaktyka: ogranicz uderzenie i opór na grubych przejściach.
Dlaczego problem wraca: stabilność mocowania w ramie i tarcie to „cisi wspólnicy” doboru igły
Dobór igły to tylko połowa układanki. Jeśli igła jest dobrana idealnie, ale materiał pracuje, nadal będą problemy.
Równanie stabilności:
- Idealna igła + ruch materiału = „flagging” (podbijanie).
- Flagging = zrywanie nici + gorsze pasowanie.
Gdy ktoś mówi: „tytanowe igły ciągle mi pękają”, często nie winna jest igła, tylko stabilność. Czy materiał nie ślizga się w ramie? Czy rama nie zostawia odcisków i jednocześnie nie trzyma pewnie?
W produkcji narzędzia takie jak Tamborki do melco oparte o siłę magnetyczną zamiast docisku ciernego potrafią znacząco poprawić stabilność. Gdy materiał nie „bije”, igła ma mniejszy opór, mniej się grzeje i rzadziej pęka.
Ścieżka usprawnień, która naprawdę „czuć” w produkcji: szybsze przygotowanie, mniej poprawek, czystszy haft
Optymalizacja igieł to pierwszy stopień drabiny efektywności. Gdy to opanujesz, naturalnie trafiasz na kolejne wąskie gardło: czas przygotowania i stabilność.
Logiczna progresja usprawnień:
Poziom 1: Optymalizacja materiałów eksploatacyjnych
- Ustal RG/Universal jako standard dla większości zleceń.
- Trzymaj pod ręką 65/9 oraz DBxK5KK do zastosowań specjalnych.
Poziom 2: Stabilność i tempo (upgrade narzędzi)
- Jeśli walczysz z odciskami ramy i zmęczeniem dłoni, przejście na tamborki magnetyczne realnie zmienia workflow: szybciej się zapina, pewniej trzyma grubsze elementy i ogranicza przesuwanie materiału.
- Intencja wyszukiwania: wielu profesjonalistów szuka poradników how to use magnetic embroidery hoop, żeby ograniczyć odciski ramy na delikatnych materiałach.
Poziom 3: Skala i wydajność (upgrade parku maszynowego)
- Jeśli hafty są duże i walczysz z precyzją przy ponownym zapinaniu, Tamborek XL do melco zwiększa pole pracy.
- Jeśli nie wyrabiasz z zamówieniami, warto rozważyć ekosystem hafciarka melco emt16x pod kątem skalowania.
Checklista operacyjna: rutyna „zanim naciśniesz start”, która eliminuje większość problemów z igłą
Masz przygotowaną maszynę i dobraną igłę. Teraz wykonaj sekwencję.
- 1. Mocowanie w ramie: czy materiał jest napięty „jak bęben” (kontrola dotykowa) bez rozciągania?
- 2. Igła: czy zrobiłeś test paznokcia na zadzior?
- 3. Prowadzenie nici: czy nić jest poprawnie poprowadzona i pracuje gładko przy oczku?
- 4. Nić dolna: czy jest jej dość na przebieg?
- 5. Prędkość: czy prędkość jest bezpieczna dla detalu i materiału?
- 6. Faza „watchdog”: obserwuj pierwsze 100 ściegów i słuchaj pracy igły.

Jeśli masz zapamiętać jedną rzecz: dobór igły to zmienna kontrolowana, a nie preferencja. Gdy szanujesz fizykę średnicy i geometrię czubka, maszyna pracuje spokojniej, haft wygląda profesjonalnie, a Ty przestajesz walczyć ze sprzętem.






FAQ
- Q: Dlaczego na wieloigłowej maszynie hafciarskiej Melco małe literki poniżej 5 mm wyglądają „zalanie” przy użyciu igły 80/12 (0,80 mm)?
A: Zastosuj mniejszą średnicę igły, bo otwór po 80/12 może być większy niż sam ścieg i nić „zapada się” w krater po igle.- Przejdź na 65/9 lub 70/10 do mikro-tekstu (i dobierz nić odpowiednią do detalu).
- Wydziel jedną pozycję igły jako stałą „igłę do detalu”, żeby nie tracić czasu na ciągłe przekładanie.
- Jeśli spada precyzja na trudnym materiale, rozważ lekkie obniżenie prędkości.
- Kontrola sukcesu: litery są ostre i „leżą” na materiale zamiast tonąć lub robić się włochate.
- Jeśli nadal nie działa: sprawdź stabilność mocowania w ramie — podbijanie materiału potrafi udawać „problem z naprężeniem”.
- Q: Jaki jest najszybszy sposób, żeby przed montażem potwierdzić, że igła ma zadzior i powoduje strzępienie nici przy oczku na komercyjnej maszynie Melco?
A: Zrób test paznokcia i wyrzuć każdą igłę, która „zahacza”, bo mikrozadzior potrafi natychmiast strzępić nić.- Przejedź paznokciem po rowku z przodu i wokół czubka przed montażem.
- Gdy pojawia się „meszek” przy oczku, wymień igłę zamiast gonić ustawienia naprężenia.
- Przy wysokiej prędkości lub pracy z klejem rozważ igły z powłoką tytanową (mniej tarcia i osadu).
- Kontrola sukcesu: wraca czysty, równy dźwięk pracy i znika strzępienie w okolicy igły.
- Jeśli nadal nie działa: sprawdź osad z kleju/przegrzewanie i ogranicz czynniki tarcia.
- Q: Na dzianinowych polówkach i materiałach sportowych — jak dobrać Sharp vs Ballpoint vs RG (Universal), żeby uniknąć mikrodziurek wokół haftu na maszynie Melco?
A: Na dzianinach używaj Ballpoint lub RG, żeby chronić włókna; ostry czubek może przecinać przędzę i powodować dziurki po praniu.- Gdy pojawiają się dziurki lub „oczka”, przejdź z Sharp na Ballpoint (lub podobny typ do dzianin).
- RG/Universal traktuj jako domyślny wybór przy mieszanych zleceniach i różnych materiałach.
- Do dzianin dobieraj stabilizację typu cutaway, żeby ograniczyć pracę materiału.
- Kontrola sukcesu: brak mikrodziurek wokół haftu i stabilne krawędzie wzoru.
- Jeśli nadal nie działa: sprawdź, czy mocowanie w ramie jest pewne — ruch materiału zwiększa ugięcie igły i ryzyko uszkodzeń.
- Q: Na grubych czapkach, 3D puff lub plecach kurtek — dlaczego standardowa igła DBxK5 potrafi pękać na wieloigłowej maszynie Melco i kiedy przejść na geometrię DBxK5KK?
A: Przejdź na DBxK5KK, gdy gruby „stos” powoduje dobijanie trzpienia, bo wariant KK ma krótszy trzpień i dłuższe ostrze, dzięki czemu penetruje grube warstwy bez „dobijania”.- Zmień na DBxK5KK przy 3D puff, grubych usztywnieniach i ciężkich przejściach.
- Gdy ugięcie jest duże, rozważ też przejście na 80/12.
- Ogranicz obciążenie na grubych miejscach.
- Kontrola sukcesu: ustaje łamanie igieł, a penetracja jest płynniejsza.
- Jeśli nadal nie działa: sprawdź prześwit/ugięcie oraz poprawną orientację igły względem chwytacza.
- Q: Przy szyciu z klejącym podkładem, sprayem lub aplikacją — kiedy operator Melco powinien przejść z igieł chromowanych na igły z powłoką tytanową, żeby ograniczyć „losowe” zrywanie nici?
A: Użyj igieł z powłoką tytanową, gdy tarcie i osad z kleju powodują „ciągnięcie”, bo tytan ma bardziej śliską powierzchnię i lepiej zrzuca osad niż chrom.- Przejdź na tytan, gdy osad z kleju szybko oblepia igłę i rośnie tarcie.
- Pamiętaj, że tytan bywa bardziej kruchy — najpierw ogranicz źródła ugięcia (grube szwy, niestabilne mocowanie w ramie).
- Kontrola sukcesu: mniej „losowych” zrywań i mniej osadu na igle w dłuższych przebiegach.
- Jeśli nadal nie działa: zatrzymaj produkcję i wymień igłę — zadzior i osad potrafią pojawić się nagle w trakcie.
- Q: Jaka jest procedura bezpieczeństwa przy wymianie igieł w przemysłowej wieloigłowej hafciarce (np. głowica Melco), żeby uniknąć urazu od listwy igieł?
A: Zablokuj głowicę (E-stop lub blokada głowicy) zanim włożysz ręce w strefę igły, bo listwa igieł może opaść z dużą siłą bez ostrzeżenia.- Wyłącz zasilanie lub użyj lokalnej blokady przed odkręceniem śrub mocujących.
- Użyj narzędzia do wyjmowania igieł i magnesu na patyku, żeby ograniczyć ryzyko urazu i zgubienia śrubki.
- Przed startem potwierdź orientację igły (szlic/„scarf” w stronę chwytacza — często „do tyłu” w ustawieniach przemysłowych).
- Kontrola sukcesu: maszyna nie może wykonać ruchu, gdy dłonie są w strefie igły, a igła jest osadzona bez „siłowania”.
- Jeśli nadal masz wątpliwości: sprawdź instrukcję konkretnej głowicy dla dokładnej procedury blokady i orientacji.
- Q: Gdy problemy wracają na linii produkcyjnej Melco (zrywanie nici, gorsze pasowanie, „problemy z naprężeniem”), jak zastosować 3-poziomową ścieżkę naprawy: optymalizacja igły → stabilizacja ramy magnetycznej → upgrade maszyny?
A: Zacznij od kontroli igły i ustawień, potem popraw stabilność mocowania, a dopiero na końcu rozważ zwiększanie możliwości parku maszynowego — to ogranicza nietrafione wydatki.- Poziom 1 (Optymalizuj): dobierz rozmiar igły do najmniejszego detalu (65/9–70/10 dla mikro-tekstu; 75/11 jako standard; DBxK5KK dla grubych pakietów) i wymieniaj igły przy pierwszych objawach strzępienia/zmiany dźwięku.
- Poziom 2 (Stabilizuj): popraw stabilność mocowania w ramie, jeśli materiał pracuje/podbija — stabilny docisk zmniejsza ugięcie, tarcie i zrywanie nici.
- Poziom 3 (Skaluj): zwiększ pole haftu lub moce przerobowe, gdy wąskim gardłem staje się precyzja ponownego zapinania i przepustowość.
- Kontrola sukcesu: pierwsze 100 ściegów idzie równo, a materiał pozostaje stabilny bez podbijania i przesuwania.
- Jeśli nadal nie działa: rozdziel problem na kategorię tarcia (klej/ciepło), ugięcia (grube przejścia) lub niestabilności (mocowanie w ramie) i napraw właściwą przyczynę, zanim zmienisz kolejne ustawienia.
