Przestań walczyć z ograniczeniami tamborka: dziel duże wzory w PE-DESIGN NEXT (i przetamborkuj bez nerwów)

Jeśli kiedykolwiek patrzyłeś(-aś) na piękny, duży wzór haftu na ekranie, a potem na standardową ramę hafciarską przy maszynie i poczułeś(-aś) to znajome „nie ma szans” — to jest najczęstsza frustracja w naszej branży. Wzór wygrywa; tamborek przegrywa.

Tyle że z perspektywy realnej produkcji obowiązuje jedna zasada: fizyczny rozmiar ramy hafciarskiej to ograniczenie, ale nie mur.

Dobra wiadomość: PE-DESIGN NEXT (w tym workflow konkretnie v9.02) pozwala „podzielić” duży projekt na kilka tamborkowań. I nie chodzi o proste przecięcie grafiki na pół, tylko o zaplanowanie procesu tak, aby dwa (lub więcej) fizyczne mocowania w ramie hafciarskiej złożyły się w jeden, spójny efekt.

Poniżej odtwarzam dokładnie przebieg z tutorialu „Working With a Custom Hoop”, ale uzupełniam go o to, czego zwykle brakuje w filmach: jak myśleć o zakładce (overlap), jak podejść do ponownego zapinania w ramie hafciarskiej bez chaosu oraz jak uniknąć sytuacji „na ekranie idealnie, na materiale wszystko uciekło”.

Spokojna prawda o Custom Size w PE-DESIGN NEXT: tamborek przestaje rządzić

Gdy wzór jest większy niż największa fizyczna rama hafciarska Twojej maszyny, ograniczenie jest mechaniczne, nie kreatywne. Funkcja Custom Size działa jak „płótno planistyczne”: pozwala rozłożyć projekt na sekcje, które będą haftowane osobno, z kontrolowaną zakładką.

Jeśli interesuje Cię Wielokrotne tamborkowanie w hafcie maszynowym, musisz przestawić myślenie: nie „upychasz” dużego wzoru w małym polu. Budujesz system pasowania. Celem jest, żeby koniec Sekcji A i początek Sekcji B spotkały się z bardzo wysoką dokładnością pozycjonowania.

Co widzisz na ekranie i co to znaczy w praktyce:

• Czerwone przerywane linie: to granice pól dla kolejnych tamborkowań — Twoje „strefy bezpieczeństwa”.
• Strefa zakładki (Overlap Zone): krytyczny obszar w środku, gdzie sekcje się nakładają. Bez tego pojawiają się przerwy.
• Warstwa koloru „NOT DEFINED”: w Design Property zwykle widoczna jako czerwona pozycja. Nie ignoruj jej — to fastryga/linia wyrównania. W realu to jedyny pewny punkt odniesienia, który pokazuje, czy materiał jest prosto ustawiony przy kolejnym tamborkowaniu.

„Ukryte” przygotowanie zanim klikniesz cokolwiek: plik, materiał i realia przetamborkowania

Film szybko przechodzi do ustawień w programie, ale każdy operator, który robił serie, wie jedno: wynik wygrywa się na stole przygotowawczym, nie w komputerze. Nieudane wielokrotne tamborkowanie zwykle wynika z trzech wrogów: niestabilnego materiału, różnej siły zapinania w ramie hafciarskiej oraz pomijania fastrygi wyrównującej.

Co przygotować (zestaw „pilota”)

• Plik: duży wzór .pes (lub format Twojej maszyny).
• Materiały pomocnicze:
  • Nić do fastrygi: kontrastowa, tylko do linii wyrównania (później do usunięcia).
  • Tymczasowy klej w sprayu: do związania materiału ze stabilizatorem, żeby nie „pełzał” przy kolejnym tamborkowaniu.
  • Pisak zmywalny/kreda: do zaznaczenia krzyżyka/osi na materiale.
  • Ukryty „materiał eksploatacyjny”: świeża igła. Tępa igła potrafi pchać materiał zamiast go przebijać, co zwiększa ryzyko przesunięcia między sekcjami.

Checklista przed startem (zrób to PRZED uruchomieniem kreatora)

• Sprawdź pole haftu ramy: potwierdź realne maksymalne pole haftu (w tutorialu: 300 x 200 mm / ok. 8 x 12 in).
• Audyt materiału: jeśli materiał się rozciąga, ryzyko przesunięcia rośnie — wtedy stabilizacja musi być bardziej „trzymająca”.
• Siatka/znaczniki w ramie: jeśli używasz szablonu/siatki do centrowania, przygotuj go do pierwszego ustawienia.
• Miejsce za maszyną: duży element (np. tył kurtki, panel koronki) musi swobodnie się układać — zahaczenie o ścianę/stołek potrafi zepsuć pasowanie.

Jeśli często przetamborkowujesz (np. długie napisy, duże aplikacje, koronki), to właśnie tutaj widać, czemu w praktyce wiele pracowni przechodzi na ramy magnetyczne: powtarzalność docisku i szybsze zapinanie w ramie hafciarskiej ułatwiają utrzymanie tej samej geometrii między sekcjami.

Ustaw typ maszyny i włącz Custom Size w PE-DESIGN NEXT (v9.02) bez zgadywania

W module Layout & Editing tutorial prowadzi dokładnie tak:

1. Otwórz Layout & Editing.
2. W kreatorze wybierz New.
3. Kliknij Design Settings (ikona strony z kołem zębatym).
4. Wybierz Machine Type: Single Needle albo Multi-Needle (w zależności od sprzętu).
5. Krok krytyczny: zamiast wybierać standardowy preset ramy z listy, zaznacz Custom Size.

To jest moment, który wiele osób pomija. Custom Size nie „mówi maszynie”, że masz większą ramę. To informacja dla programu, żeby utworzył większą „Design Page”, którą PE-DESIGN NEXT potem matematycznie podzieli na sekcje możliwe do wyhaftowania.

Zasada bufora 10 mm: wprowadź wymiary, które naprawdę da się czysto przetamborkować

Tutorial podaje konkretne wyliczenie dla dwóch tamborkowań przy ramie 300 x 200 mm. Nie zgaduj tych liczb — wynikają z tolerancji bezpieczeństwa.

Logika ustawienia:

• Jako punkt odniesienia wybierz największą fizyczną ramę dla Twojej maszyny.
• Pamiętaj, że wartości na liście są o 10 mm mniejsze niż rzeczywisty rozmiar ramy — to bufor.
• Dla dwóch ram 300 x 200 mm (8 x 12 in) w tutorialu ustawiono:
  • Szerokość: 290 mm
  • Wysokość: 370 mm

Dlaczego to ma znaczenie w realu: Ten bufor to Twoje „pole manewru”. Przy zapinaniu w ramie hafciarskiej materiał nigdy nie siada idealnie jak w CAD. Projekt minimalnie mniejszy od granicy pola zmniejsza ryzyko, że przy drobnym błędzie pozycjonowania igła wejdzie w plastik ramy.

Jeśli pracujesz na Hafciarka brother z tamborkiem 8x12, ustawienie 290 x 370 mm jest w tym tutorialu punktem startowym, który daje czytelną zakładkę i jednocześnie maksymalizuje pole pracy.

Checklista po kliknięciu OK

• Kontrola wymiarów: czy strona projektu zmieniła się na 290 mm x 370 mm?
• Potwierdzenie wizualne: czy od razu widać czerwone przerywane linie?
• Zakładka: czy w środku widać obszar, gdzie sekcje się nakładają?
• Gdy brak linii: wróć do ustawień i upewnij się, że wybrane jest Custom Size, a nie preset.

Czytaj czerwone przerywane linie jak operator: to Twoje ubezpieczenie zakładki

Po kliknięciu OK pojawiają się czerwone przerywane linie.

• Oznaczają granice fizycznego pola dla Sekcji 1 i Sekcji 2.
• Miejsce, gdzie „wchodzą na siebie”, to Overlap Zone.

Praktyczny test jakości: Zakładka nie jest opcją. To zabezpieczenie przed „dziurą” między sekcjami. Podczas haftu materiał pracuje (efekt ściągania). Bez zakładki dwie połówki potrafią się rozjechać i zostawić przerwę.

W produkcji dochodzi jeszcze powtarzalność zapinania w ramie hafciarskiej: napięcie powinno być konsekwentne. Jeśli masz problem z uzyskaniem powtarzalnego docisku, rozważ standaryzację procesu (np. stałe stanowisko do tamborkowania lub ramy magnetyczne), bo to właśnie przy wielokrotnym tamborkowaniu wychodzą różnice „z ręki”.

Zaimportuj duży wzór .PES i sprawdź, czy naprawdę przecina strefę podziału

Import jest standardowy:

1. Kliknij Import Patterns.
2. Wybierz Import from File.
3. Kliknij Browse.
4. Przejdź do pliku (w tutorialu: My Documents > PE-DESIGN NEXT > Tutorials > Tutorial uncore 10 > Tutorial 10-1 design).
5. Kliknij Import.

Kontrola wizualna, której nie wolno pominąć: Po wczytaniu wzoru spójrz na czerwone przerywane linie. Projekt musi przechodzić przez strefę podziału. Jeśli cały wzór mieści się w jednym polu, program nie ma czego dzielić.

Warstwa „NOT DEFINED” to Twoja lina ratunkowa wyrównania — traktuj ją jak przyrząd pozycjonujący

Tu jest „sekret” całego procesu.

Kroki z tutorialu:

1. Kliknij ikonę Design Properties (prawy dół).
2. Odznacz „Show about selected object”.
3. Zobaczysz podgląd podziału na sekcje.

Co masz zobaczyć:

• Podgląd Sekcji 1.
• Dodatkową pozycję w kolorach: „NOT DEFINED” (czerwona).

Złota zasada pasowania: „NOT DEFINED” to fastryga wyrównująca. Wiele osób ją pomija, bo wygląda jak „śmieciowy kolor”. Nie pomijaj. To właśnie ta linia pozwala Ci fizycznie ustawić Sekcję 2.

Po wyhaftowaniu Sekcji 1 fastryga zostaje na materiale. Przy Sekcji 2 maszyna zacznie od kolejnej fastrygi. Twoim zadaniem jest doprowadzić do sytuacji, w której nowa linia przechodzi dokładnie po starej.

Jeśli szukasz praktyki pod hasłem Akcesoria do tamborkowania do hafciarki i Twoje dzielone projekty wyglądają na „rozjechane”, to najczęściej brak fastrygi lub brak testu trafienia igły jest przyczyną.

Dlaczego wyrównanie działa (i czemu czasem nie działa)

Materiał „żyje”.

• Tarcie stabilizatora: jeśli stabilizator jest śliski, łatwiej o przesunięcie przy ponownym zapinaniu w ramie hafciarskiej.
• Odciski ramy: jeśli przesadzasz z dociskiem, możesz zostawić ślady na materiale.

Fastryga wyrównująca daje Ci informację zwrotną natychmiast — zanim wejdziesz w gęste wypełnienia i zniszczysz element.

Dobór stabilizacji przy wielokrotnym tamborkowaniu: jak zatrzymać „pełzanie” między Sekcją 1 i 2

Program nie haftuje za Ciebie — fizyki nie da się pominąć. Najczęstsza przyczyna rozjazdu to nie podział w PE-DESIGN NEXT, tylko ruch materiału przy kolejnym tamborkowaniu.

Poniżej proste drzewko decyzji oparte o zachowanie materiału:

Drzewko (zachowanie materiału → podejście)

• Scenariusz A: materiał rozciągliwy (dzianina, odzież sportowa)
  • Ryzyko: materiał deformuje się przy ponownym zapinaniu w ramie hafciarskiej.
  • Podejście: stabilizacja musi ograniczać ruch; dodatkowo połącz materiał ze stabilizatorem klejem tymczasowym, żeby pracowały jako jedna warstwa.
• Scenariusz B: materiał stabilny, ale śliski (satyna, nylon)
  • Ryzyko: materiał „wyjeżdża” z ramy.
  • Podejście: zwiększ tarcie w ramie (praktycznie: ważne jest, żeby materiał i stabilizator nie przesuwały się względem siebie). Jeśli masz możliwość, rama magnetyczna ułatwia powtarzalny docisk.
• Scenariusz C: wysoki włos (ręczniki, polar)
  • Ryzyko: wielokrotne zapinanie w ramie hafciarskiej ugniata włos i zostawia odciski.
  • Podejście: rozważ folię rozpuszczalną na wierzchu oraz delikatniejsze, powtarzalne mocowanie.

Jeśli robisz serie i przetamborkowanie spowalnia pracę, wiele pracowni wspiera się osprzętem typu stacja do tamborkowania, żeby materiał zawsze trafiał w ramę tak samo.

Wyślij podzielony projekt do maszyny (USB, karta, link) i zrozum, czemu opcje są „wyszarzone”

Aby przenieść plik:

1. Kliknij Send na zakładce Home.
2. Wybierz metodę (USB Media, link do maszyny, karta).

Typowe „pułapki” z praktyki i szybkie rozwiązania

Problem: „Nie mogę wysłać podzielonego pliku do maszyny przez kabel USB.” Rozwiązanie: W menu Send aktywne są tylko metody, które program aktualnie wykrywa. Jeśli połączenie nie jest wykryte, użyj Send to USB Media (pendrive) — to często stabilniejsze i daje kopię zapasową.

Problem: „Mam Fast Frame — jaki rozmiar ustawić?” Rozwiązanie: Przy tamborek zaciskowy do hafciarki brother nie opieraj się ślepo o presety. Ustal realne pole możliwe do wyszycia dla Twojego osprzętu i na nim bazuj w ustawieniach odniesienia.

Przetamborkowanie w realu: jak ustawić Sekcję 2 po fastrydze „NOT DEFINED” (bez marnowania koszulki)

To sekwencja, która w praktyce robi różnicę:

1. Wyhaftuj Sekcję 1: wykonaj całą pierwszą część łącznie z linią NOT DEFINED.
2. Zatrzymaj się na ocenę: zanim odepniesz materiał, sprawdź, czy fastryga jest czytelna.
3. Odepnij materiał: nie wycinaj jeszcze fastrygi — ma być widoczna.
4. Ponownie zapnij w ramie hafciarskiej: ustaw materiał pod Sekcję 2.
   • Użyj siatki/szablonu i zaznaczonych osi na materiale.
   • Napięcie ma być powtarzalne — bez fal i luzów.
5. Moment prawdy: wczytaj Sekcję 2 i przejdź do pierwszego ściegu (fastryga „NOT DEFINED”).
6. Test opuszczenia igły: opuść igłę ręcznie (kołem zamachowym). Czy czubek igły trafia dokładnie w punkt/koniec fastrygi z Sekcji 1?
   • Jeśli TAK: przeszyj fastrygę i dopiero wtedy przejdź do właściwego haftu.
   • Jeśli NIE: nie przesuwaj materiału. Skoryguj pozycję wzoru klawiszami przesuwu (jog/strzałki) w maszynie i powtórz test.

Pytania o małe tamborki: 4x4, tamborek przestawny i „czemu nie mogę wpisać mniej niż 100?”

W komentarzach do tutorialu przewija się kilka powtarzalnych problemów związanych z mniejszymi maszynami i nietypowymi ramami.

„Czy to zadziała dla tamborka 4x4?”

Tak — zasada jest ta sama: wybierasz parametry pod Tamborek 4x4 do Brother i dzielisz projekt na tyle sekcji, ile potrzeba. W praktyce przy większych wzorach często kończy się na 3 częściach (albo więcej), ale workflow pozostaje identyczny: zakładka + fastryga „NOT DEFINED” + test opuszczenia igły.

„Mam maszynę 4x4 i tamborek przestawny — jak to ustawić?”

Tamborki przestawne (3-pozycyjne) są do tego świetne, bo ograniczają ryzyko przesunięcia materiału: materiał pozostaje zaciśnięty, a Ty zmieniasz pozycję ramy. Jeśli rozważasz Tamborek przestawny brother albo przejście na Tamborek magnetyczny 5x7 do Brother, logika pracy nadal jest ta sama: Sekcja 1 → zmiana pozycji/ponowne tamborkowanie → Sekcja 2, zawsze z zachowaniem fastrygi wyrównującej.

„Czemu program nie pozwala mi wpisać liczby mniejszej niż 100?”

To zwykle wynika z ograniczeń zależnych od wybranego modelu/typu maszyny w Machine Type oraz od wybranego odniesienia ramy w ustawieniach. Jeśli program blokuje wartości, wróć do Design Settings i sprawdź, czy wybrałeś(-aś) właściwą maszynę oraz parametry ramy, dla której te wymiary mają sens.

Checklista operacyjna: szybka pętla kontroli jakości zanim wejdziesz w gęsty haft

Uruchom tę pętlę zanim wciśniesz start na właściwym, gęstym szyciu:

• Warstwy: w Design Properties czy widać „NOT DEFINED” dla obu sekcji?
• Decyzja: czy na pewno wykonasz fastrygę (nie pomijaj jej „żeby oszczędzić nitkę”)?
• Igła: czy igła jest świeża?
• Test trafienia: przy starcie Sekcji 2 czy zrobiłeś(-aś) test opuszczenia igły na fastrydze?
• Bezpieczeństwo ramy: jeśli korygowałeś(-aś) pozycję wzoru strzałkami, upewnij się, że ściegi nie wejdą w plastik ramy.

Efekt końcowy: kiedy wielokrotne tamborkowanie staje się umiejętnością biznesową, a nie testem nerwów

Opanowanie dzielenia projektu i pracy na zakładce to etap przejścia z „haftuję” do „planuję proces”.

Wąskie gardło jest jedno: ponowne zapinanie w ramie hafciarskiej zabiera czas. Jeśli robisz to raz na prywatny projekt — metoda z PE-DESIGN NEXT jest idealna. Jeśli robisz to dziesiątki razy w zleceniu — czas przetamborkowania zaczyna decydować o opłacalności.

Najważniejszy wniosek: haftuj fastrygę wyrównującą. Szanuj zakładkę. I traktuj każde przetamborkowanie jak operację precyzyjną. To jest różnica między efektem „domowym” a profesjonalnym.

FAQ

• Q: Jak podzielić zbyt duży wzór haftu w Brother PE-DESIGN NEXT v9.02, gdy tamborek Brother 300 x 200 mm (8 x 12 in) jest za mały?
  A: Użyj Custom Size jako „płótna planistycznego”, aby PE-DESIGN NEXT utworzył dwie sekcje z obszarem zakładki.
  • Wybierz Layout & Editing > New > Design Settings (ikona strony z kołem zębatym), ustaw Machine Type, a potem zaznacz Custom Size (nie preset tamborka).
  • Wpisz bezpieczne wymiary z tutorialu dla dwóch tamborkowań 300 x 200 mm: 290 mm (W) x 370 mm (H).
  • Sprawdź, czy pojawiają się czerwone przerywane linie oraz czy widać centralną strefę zakładki.
  • Test powodzenia: czerwone przerywane linie są widoczne od razu po kliknięciu OK i w środku widać obszar nakładania.
  • Jeśli nadal nie działa: wróć i potwierdź, że wybrane jest Custom Size (a nie preset) oraz że poprawnie ustawiono typ maszyny.
• Q: Dlaczego Brother PE-DESIGN NEXT pokazuje czerwoną warstwę „NOT DEFINED” po podziale projektu i czy maszyna Brother powinna ją wyszyć?
  A: Tak — zawsze wyszywaj warstwę NOT DEFINED, bo to fastryga/linia wyrównania umożliwiająca pasowanie przy kolejnym tamborkowaniu.
  • Otwórz Design Properties i odznacz „Show about selected object”, aby zobaczyć widok podziału.
  • Zostaw NOT DEFINED (czerwony) w kolejności szycia i wykonaj go w Sekcji 1 oraz Sekcji 2.
  • Użyj fastrygi z Sekcji 1 jako fizycznego odniesienia do ustawienia Sekcji 2.
  • Test powodzenia: fastryga Sekcji 2 szyje dokładnie po fastrydze Sekcji 1 (bez widocznej podwójnej linii).
  • Jeśli nadal nie działa: zatrzymaj się przed gęstym haftem i popraw ustawienie Sekcji 2 testem opuszczenia igły i/lub korektą strzałkami.
• Q: Jak zapobiec przesuwaniu się materiału („pełzaniu”) między Sekcją 1 i Sekcją 2 podczas wielokrotnego tamborkowania na hafciarce Brother?
  A: Zablokuj materiał i stabilizację jako jeden „pakiet” przed pierwszym ściegiem, bo większość rozjazdów wynika z ruchu materiału, nie z podziału w programie.
  • Dobierz podejście do zachowania materiału: rozciągliwy = stabilizacja bardziej trzymająca; śliski = zwiększ tarcie; wysoki włos = ochrona wierzchu i delikatniejsze mocowanie.
  • Sklej tymczasowo materiał ze stabilizatorem sprayem, aby przesuwały się razem podczas przetamborkowania.
  • Zaznacz na materiale osie/krzyżyk i korzystaj z siatki/szablonu w ramie dla powtarzalnego ustawienia.
  • Test powodzenia: materiał po zapinaniu w ramie hafciarskiej jest równy i napięty, bez fal.
  • Jeśli nadal nie działa: zwiększ tarcie i bezwzględnie wykonuj fastrygę „NOT DEFINED” przed gęstymi wypełnieniami.
• Q: Jaki jest najbezpieczniejszy sposób wyrównania Sekcji 2 do Sekcji 1 na hafciarce Brother z użyciem fastrygi „NOT DEFINED” z PE-DESIGN NEXT?
  A: Zrób test opuszczenia igły na starcie fastrygi Sekcji 2, zanim uruchomisz właściwy haft.
  • Zakończ Sekcję 1 łącznie z fastrygą „NOT DEFINED”, a potem odepnij materiał bez obcinania fastrygi (ma być widoczna).
  • Zapnij w ramie hafciarskiej pod Sekcję 2, używając siatki/szablonu i oznaczeń na materiale.
  • Przejdź do pierwszego ściegu Sekcji 2 (fastryga) i opuść igłę ręcznie dla testu trafienia.
  • Test powodzenia: czubek igły trafia dokładnie w punkt docelowy na istniejącej fastrydze, a nowa linia idzie po starej.
  • Jeśli nadal nie działa: nie ruszaj materiału — skoryguj pozycję wzoru klawiszami przesuwu i powtórz test przed szyciem.
• Q: Dlaczego „Send to Machine” jest wyszarzone w Brother PE-DESIGN NEXT przy eksporcie podzielonego pliku i co zrobić?
  A: Jeśli „Send to Machine” jest wyszarzone, program nie widzi aktywnego połączenia — użyj Send to USB Media.
  • Kliknij Send na zakładce Home i wybierz USB Media, aby zapisać plik na pendrive.
  • To jest też dobra kontrola niezawodności i kopia zapasowa.
  • Dopiero po zapisaniu pliku wróć do sprawdzania kabli/połączenia.
  • Test powodzenia: plik eksportuje się na USB i jest dostępny do wczytania w maszynie.
  • Jeśli nadal nie działa: upewnij się, że wybierasz metodę, którą program aktualnie wykrywa (tylko wykryte opcje są aktywne).
• Q: Jakie zasady bezpieczeństwa igły i obsługi obowiązują przy fastrydze wyrównującej podczas wielokrotnego tamborkowania?
  A: Trzymaj dłonie z dala od strefy igły podczas testów i fastrygi — prowadź materiał narzędziem, nie palcami.
  • Nie wkładaj palców pod igielnicę podczas wygładzania; użyj rysika lub gumki ołówka.
  • Wymień igłę na świeżą przed projektem wielosekcyjnym — tępa igła zwiększa ryzyko przesunięć.
  • Zatrzymuj się i sprawdzaj pasowanie na etapie fastrygi, nie po rozpoczęciu gęstych wypełnień.
  • Test powodzenia: testy wyrównania wykonujesz bez kontaktu dłoni z torem igły.
  • Jeśli nadal nie działa: zatrzymaj maszynę, przetamborkuj i powtórz test — nie próbuj „dopychać” materiału podczas ruchu igły.
• Q: Jakie środki ostrożności stosować przy przemysłowych magnetycznych ramach hafciarskich podczas częstego przetamborkowania?
  A: Traktuj ramy magnetyczne jako ryzyko przytrzaśnięcia i zagrożenie dla urządzeń medycznych, bo magnesy mogą gwałtownie się złączyć.
  • Trzymaj ramy magnetyczne z dala od rozruszników serca i podobnych urządzeń.
  • Rozdzielaj i składaj elementy kontrolowanie; nie dopuszczaj do „strzału” z palcami pomiędzy.
  • Składaj ramę na stabilnym, płaskim podparciu, aby elementy spotkały się równo.
  • Test powodzenia: rama zamyka się płynnie, bez nagłego „snap”, bez przyciśnięcia palców i bez zagnieceń materiału.
  • Jeśli nadal nie działa: zwolnij tempo, użyj obu rąk i ustaw elementy tak, by schodziły się równolegle, a nie pod kątem.