Koniec z przeciąganiem literek: zamień alfabet PES (pojedyncze pliki ściegów) w „pisalną” czcionkę klawiaturową w PE Design 11

Dlaczego warto mapować czcionki hafciarskie?

Z doświadczenia w pracy przy produkcji haftu maszynowego wiem jedno: największe straty czasu nie biorą się z „jednego dużego błędu”, tylko z setek małych, powtarzalnych czynności. Jeśli za każdym razem, gdy chcesz ułożyć imię lub monogram, wciągasz na matę roboczą osobne pliki A.pes, B.pes, C.pes, to nie tylko tracisz minuty — tracisz też koncentrację i płynność pracy.

To trochę jak pisanie maila przez wycinanie literek z gazety i przyklejanie ich na kartkę. Da się, ale jest to męczące i wolne.

Font Mapping w PE Design 11 działa jak przejście z „ręcznego składania” na normalne pisanie w edytorze tekstu. Bierzesz pięknie zdigitalizowane pliki ściegów (np. alfabety/monogramy w stylu Anita Goodesign) i „uczysz” program, że „ten plik to litera A”. Od tego momentu możesz po prostu pisać z klawiatury.

Rzeczywistość produkcyjna: szybkość w software vs. szybkość przy maszynie

Dlaczego to ma znaczenie? Bo w naszej branży tempo = zysk. W małej pracowni albo przy poważniejszej „chałturze” zwykle blokują Cię dwa wąskie gardła:

1. Czas projektu: tu pomaga mapowanie czcionek.
2. Czas zapinania w ramie hafciarskiej: tu pomaga osprzęt i organizacja stanowiska.

Ten poradnik jest o pracy w programie, ale warto pamiętać: oszczędzenie 5 minut przy komputerze niewiele da, jeśli potem tracisz 10 minut na walkę z klasyczną ramą. Dlatego, gdy usprawniasz workflow cyfrowy, doświadczeni wykonawcy często równolegle optymalizują „fizykę” stanowiska. Przejście na profesjonalne tamborki do haftu maszynowego (zwłaszcza magnetyczne) bywa naturalnym krokiem, który zamienia tempo „hobbystyczne” w tempo „pod zamówienia”.

Krok 1: uruchom Font Creator w PE Design 11

Cel

Musimy wyjść poza standardową matę projektu i wejść do osobnego modułu — Font Creator. To jest miejsce, gdzie program mapuje pliki ściegów na znaki klawiatury.

Plan działania

1. Uruchom PE Design 11. Nie musisz otwierać nowego projektu — wystarczy ekran startowy lub puste pole robocze.
2. Znajdź menu „Option”: jest na górnym pasku menu/ribbon i łatwo je przeoczyć.
3. Wybierz „Font Creator”.
4. Sprawdź, czy jesteś w dobrym oknie: powinno otworzyć się osobne okno.
   • Kontrola wzrokowa: zobaczysz siatkę/kratkę podobną do tabeli (zupełnie inną niż standardowy widok obręczy/ramy).

Jak poznać, że jest OK

• Tak: w pasku tytułu widzisz „Font Creator”.
• Nie: nadal patrzysz na białe pole projektu — wróć i ponownie wybierz Option → Font Creator.

Krok 2: ustaw wysokość znaków i zaimportuj pliki

Strategia „sweet spot”: standardowa wysokość z pliku haftu

To jest etap, na którym najczęściej pojawiają się problemy. Program zapyta, jak wyznaczyć wysokość czcionki.

• Błąd początkujących: wpisywanie ręcznie rozmiaru (np. „50 mm”).
• Podejście praktyczne: wybór opcji „Set standard character height from embroidery file”.

Dlaczego? Haft to nie wektory. W pliku ściegów „zaszyte” są gęstości, kompensacje i realna geometria. Wybierając literę referencyjną (konkretny plik PES), mówisz programowi: „dopasuj siatkę do faktycznej wielkości tego haftu”.

Plan działania: wybór litery referencyjnej

1. Zaznacz opcję: wybierz radio button Set standard character height from embroidery file.
2. Przejdź do folderu źródłowego: wskaż folder na komputerze, w którym masz rozpakowane pliki PES alfabetu.
3. Wybierz „kotwicę” wysokości: wybierz literę o typowej wysokości.
   • Wskazówka z praktyki: nie wybieraj liter z wydłużeniami lub „szczytami” (np. J, y, A). W materiale wideo jako bezpieczny wybór pada „D” (często dobrze reprezentuje wysokość zestawu).
4. Potwierdź: po kliknięciu pliku powinna pojawić się różowa obwódka zaznaczenia. Kliknij OK.

Import zbiorczy: Multiple Import

Gdy siatka ma już właściwą wysokość, wypełniamy ją literami.

1. Kliknij „Import” w trybie Multiple Import (okno zbiorczego importu).
2. Sprawdź wykrywanie znaków: program skanuje folder.
   • Kontrola wzrokowa: powinieneś zobaczyć listę/siatkę znaków (A, B, C...) powiązanych z plikami.
3. Wykonaj import: kliknij Import, potem Close.
4. Skontroluj siatkę: puste pola powinny wypełnić się podglądami liter.

Gdy okno Multiple Import jest puste — najczęstsza przyczyna

W praktyce wiele osób wpada w sytuację, gdzie Multiple Import nie pokazuje nic (albo nie pozwala wczytać zestawu), mimo że pojedyncze importy działają.

Najczęściej winne są konwencje nazw plików. Z komentarzy wynika, że przy niektórych alfabetach program „łapie” import zbiorczy dopiero wtedy, gdy pliki są nazwane prosto jak A.pes, B.pes, C.pes itd. Przy długich nazwach opisowych (np. z nazwą fontu, rozmiarem, UC/LC) okno Multiple Import potrafi być puste.

• Szybka weryfikacja: sprawdź, czy w folderze masz pliki nazwane dokładnie jak pojedyncze znaki (A, B, C...).
• Rozwiązanie: jeśli to możliwe, uprość nazewnictwo (np. do A.pes, B.pes itd.) dla zestawu, który mapujesz.

Drzewko decyzji: mapować czy nie mapować?

Nie każdy alfabet musi trafić do biblioteki „User Mapped”. Użyj tej prostej logiki:

Krok 3: zapisz nową czcionkę User Mapped

Nazewnictwo, które ratuje czas

Gdy zapisujesz, nie nazywasz „pliku” — nazywasz narzędzie, po które sięgniesz w pośpiechu.

• Słabo: MyFont1
• Dobrze: Script_Ozdobny_6inch

Dlaczego rozmiar w nazwie jest krytyczny: to nie jest TrueType. To pliki ściegów. Skalowanie „na siłę” potrafi zniszczyć gęstość (za rzadko albo za gęsto), a w konsekwencji jakość haftu.

Plan działania

1. File > Save.
2. Wpisz nazwę: najlepiej [Nazwa]_[Rozmiar].
3. Format: zapis powinien być jako User Mapped Font (.pef).

Krok 4: restart i użycie narzędzia Tekst

„Rytuał restartu”

To najczęstszy powód, dla którego ktoś myśli, że „nie działa”. PE Design 11 wczytuje bibliotekę fontów tylko przy starcie.

• Koniecznie: zamknij PE Design 11 całkowicie, odczekaj chwilę i uruchom ponownie.

Plan działania: test

1. Wybierz narzędzie Tekst (ikona „A”).
2. Otwórz listę fontów i przewiń dalej niż wbudowane czcionki.
3. Znajdź kategorię „User Mapped Text” (osobna kategoria/ikona).
4. Wybierz swój font.
5. Wpisz testowo tekst na obszarze roboczym (np. „OML” albo „TEST”).

Kontrola „lagu” podczas renderowania

Przy mapowanych fontach możesz zauważyć opóźnienie.

• Objaw: wpisujesz literę i program „myśli” chwilę.
• Powód: to nie jest prosta grafika — program przelicza i wyświetla tysiące punktów ściegu.

Rozwiązywanie problemów: dlaczego czcionka nie pojawia się lub nie działa?

Podejdź do tego jak do diagnostyki w produkcji: od najtańszych testów do bardziej czasochłonnych.

Podejście produkcyjne: od software do haftowania

Masz już przewagę po stronie projektu: zamiast układać litery ręcznie, wpisujesz je jak normalny tekst. W praktyce oznacza to szybsze przygotowanie personalizacji i mniej pomyłek w składaniu.

Przesunięcie wąskiego gardła: gdy projekt jest szybki, kolejnym „hamulcem” staje się zapinanie w ramie hafciarskiej. Przy seriach (ręczniki, koszulki, bluzy) klasyczne ramy potrafią zostawiać odciski ramy albo po prostu spowalniają pracę.

• Jeśli chcesz przyspieszyć stanowisko, wiele pracowni przechodzi na magnetic embroidery hoops — docisk jest automatyczny, bez kręcenia śrubą, a ręce mniej cierpią.
• Gdy walczysz z powtarzalnym pozycjonowaniem, Stacja do tamborkowania do haftu maszynowego pomaga utrzymać stałe pasowanie (szczególnie przy monogramach na piersi).
• Jeśli robisz większe serie, naturalnym krokiem jest przejście na klasę wieloigłową — np. hafciarki brother — żeby nie tracić czasu na ciągłe zmiany nici.

Uwaga: bezpieczeństwo przy ramach magnetycznych
Magnetyczne ramy hafciarskie mają bardzo silny docisk.
* Ryzyko przycięcia palców: chwytaj elementy za krawędzie i składaj kontrolowanie.
* Urządzenia medyczne: zachowaj co najmniej 6 cali odstępu od rozruszników serca i pomp insulinowych.

Przygotowanie

Zanim wejdziesz do programu, przygotuj „mise en place” — cyfrowe i organizacyjne.

Ukryte „materiały eksploatacyjne”

• Tymczasowy klej w sprayu (np. 505): przydaje się, gdy elementy „pływają” i potrzebujesz szybkiej stabilizacji.
• Folia rozpuszczalna (topping): przy monogramach na ręcznikach pomaga, żeby ściegi nie zapadały się w pętelki.
• Porządek na nośnikach: osobny pendrive na testy i próby pozwala utrzymać porządek w plikach.

Checklista przygotowania

• Higiena plików: alfabet jest rozpakowany, a folder zawiera pliki PES.
• Audyt rozmiarów: różne rozmiary alfabetu są rozdzielone do osobnych folderów.
• Litera referencyjna: wybrana litera (np. D) do ustawienia wysokości.
• Kopia zapasowa: oryginalne pliki są zarchiwizowane (mapowanie „psuje się”, gdy przeniesiesz pliki).

Ustawienia

To faza konfiguracji w Font Creator.

Zasady pracy w Font Creator

• Zasada jednego rozmiaru: nie mieszaj rozmiarów w jednym mapowaniu.
• Zasada jednego zestawu: jeśli import zbiorczy nie działa, rozważ mapowanie osobno (np. osobny zestaw dla różnych wariantów), żeby łatwiej diagnozować.

Checklista ustawień

• Okno: Font Creator jest otwarty (nie główna mata projektu).
• Tryb wysokości: zaznaczone „Set standard character height from embroidery file”.
• Kotwica: litera referencyjna jest zaznaczona (różowa obwódka).
• Siatka: Multiple Import wypełnił siatkę znakami.
• Zapis: font zapisany jako .pef z nazwą zawierającą rozmiar.

Praca

To faza użycia zmapowanej czcionki.

Test „na zimno”

Przy pierwszym użyciu nowej czcionki nie spiesz się.

1. Obserwuj: czy litery pojawiają się jako spójny obiekt tekstowy (a nie jako osobne importy).
2. Cierpliwość: jeśli komputer „mieli”, poczekaj aż wyrenderuje.

Jeśli dopiero zaczynasz i pracujesz na Hafciarka dla początkujących, na pierwszych próbach trzymaj umiarkowane tempo pracy i rób krótkie testy, zanim wejdziesz w produkcję seryjną.

Checklista pracy

• Restart: PE Design 11 został uruchomiony ponownie po zapisie fontu.
• Wybór: font wybrany z kategorii „User Mapped Text”.
• Wpis: tekst wpisany normalnie z klawiatury.
• Czas: program miał czas na render.
• Zapis projektu: układ zapisany jako .PES do dalszej pracy.

Rezultat

Mapowanie alfabetów w PE Design 11 realnie podnosi „IQ” Twojego workflow: personalizacje powstają szybciej, a Ty zachowujesz jakość gotowych, zdigitalizowanych plików ściegów.

Domknięcie pętli produkcyjnej: Usprawniłeś etap projektu. Teraz spójrz na etap wykonania.

• Jeśli nadal tracisz czas na klasyczne ramy, poszukaj materiałów jak używać tamborka magnetycznego do haftu — magnetyczne ramy potrafią mocno skrócić przygotowanie.
• Jeśli ogranicza Cię wydajność i zmiany kolorów, być może czas rozważyć hafciarka do monogramów lub przejście na klasę wieloigłową, żeby w pełni wykorzystać nową bibliotekę fontów.

Opanowanie narzędzia (software) to krok pierwszy. Opanowanie procesu (produkcja) to droga na lata — i właśnie o to chodzi.