Sesja naprawcza Melco Design Shop v11: jak zatrzymać zrywanie nici, przywrócić Project View, sprawdzić formaty plików i posprzątać projekty „przycinające co chwilę”

Gdy Design Shop zaczyna zachowywać się „dziwnie”, operator od razu czuje niepokój. Najczęściej to nie awaria programu — tylko jedna opcja, jeden panel albo jeden import projektu, który po cichu sabotuje odszycie. W wielu pracowniach te same cztery tematy wracają jak bumerang: zrywanie nici, znikający prawy panel, chaos wokół formatów plików oraz projekty, które robią Trim tak często, że maszyna szyje jakby miała nerwowy tik.

Poniżej odtwarzam dokładne rozwiązania pokazane w sesji Melco (kontekst: Design Shop v11 / Pro+), a następnie dopowiadam „logikę produkcyjną”: od czego zacząć, czego oczekiwać po zmianie i jak nie pogorszyć sytuacji podczas naprawy.

Nie panikuj, gdy w Melco Design Shop zaczynają się zrywania nici — zacznij od długości ściegu prostego i Acti-Feed

Jeśli nić pęka, a Ty masz wrażenie, że nie robisz nic „szalonego”, to jesteś w typowej sytuacji. W materiale specjalistka wskazuje klasyczną przyczynę: ściegi proste (running stitches) nabite zbyt gęsto, szczególnie gdy próbujesz trzymać się zasady „minimalnej długości ściegu” dla igły 75/11.

Fizyka jest prosta: każde wkłucie to tarcie i ciepło.

• Wypełnienia/kolumny satynowe rozkładają obciążenie, bo igła pracuje na boki.
• Bardzo krótkie ściegi proste są ryzykowne — tworzą efekt „młotkowania”: igła trafia niemal w to samo miejsce raz za razem. Materiał zaczyna się perforować, a nić dostaje po tarciu.

W sesji pada punkt odniesienia: minimum 10 punktów dla długości ściegu prostego. Jednocześnie prowadząca mówi, że osobiście preferuje powyżej 15 punktów.

Dlaczego warto mieć ten zapas? Na idealnie ustawionej Hafciarka melco doświadczony operator czasem „przeżyje” 10 punktów. Ale jeśli stabilizator jest minimalnie luźniejszy, materiał pracuje albo projekt ma dużo krótkich odcinków jeden po drugim — 15 punktów daje bezpieczniejszy margines i mniej przestojów.

„Ukryte” przygotowanie zanim ruszysz projekt: co sprawdzam w pracowni

Zanim zmienisz choć jedną wartość w programie, zrób szybki test „rzeczywistości”. Program nie naprawi problemu mechanicznego. Jeśli igła ma zadzior, to zmiana gęstości czy długości ściegu będzie tylko gonieniem cieni.

Checklista przygotowania ("To ja czy maszyna?")

• Test dotyku: Przeciągnij paznokciem po czubku igły. Jeśli czujesz zahaczenie/zadzior — wymień igłę.
• Test dźwięku: Wsłuchaj się w tor nici. Równy, spokojny dźwięk jest OK. „Klap-klap” często oznacza, że nić wyskoczyła z prowadnika.
• Kontrola materiałów: Czy nić jest stara? Poliester zwykle trzyma lata, rayon potrafi kruszeć. Urwij kawałek ręką — powinna stawiać opór, a nie pękać jak suchy makaron.
• Dobór stabilizatora: Czy podkład odpowiada zachowaniu materiału? (Zobacz drzewko decyzji niżej).
• Rozmiar igły: Upewnij się, że faktycznie szyjesz igłą, pod którą projekt był zakładany (często 75/11).

Naprawa pokazana w wideo: znajdź krótkie running stitches i wydłuż je

Workflow z sesji jest prosty i skuteczny:

1. Sprawdź ściegi proste (zwłaszcza w plikach typu wireframe, gdzie parametry da się edytować).
2. Wypatrz serie bardzo krótkich ściegów jeden po drugim — na ekranie wyglądają jak niemal ciągła linia kropek.
3. Zwiększ długość ściegu prostego, żeby wkłucia nie były „nabite w punkt”.

Praktyczne widełki:

• Twarde minimum: 10 punktów — raczej tylko przy wysokim detalu i bardzo stabilnym materiale.
• Bezpieczna strefa: 15–20 punktów — dobre dla podszyć (underlay) i ściegów przejściowych.

Punkt kontrolny: użyj Stitch Tab, żeby zobaczyć faktyczne długości

Wiele osób zgaduje. Nie zgaduj.

W sesji prowadząca wskazuje Stitch Tab jako miejsce, gdzie można podejrzeć długości ściegów i namierzyć problematyczne fragmenty.

Miernik „na ucho”: po wydłużeniu winnych odcinków dźwięk maszyny powinien przejść z twardego, rytmicznego „łup-łup” (młotkowanie) na bardziej równomierne, płynne szycie.

Druga dźwignia: Acti-Feed potrafi „przydusić” nić i powodować zrywanie

Wideo zwraca też uwagę na Acti-Feed (automatyczny system naprężenia Melco). Jeśli Acti-Feed jest ustawiony zbyt „ciasno” (zbyt nisko w sensie podawania), maszyna może „głodzić” igłę — nić jest ciągnięta tak mocno, aż pęka.

Jak ocenić Acti-Feed na podstawie spodu haftu (zasada „1/3”): Odwróć próbkę.

• Za luźno: na spodzie widać pętelki nici górnej.
• Za ciasno: na spodzie prawie nie widać nici dolnej — dominuje kolor nici górnej.
• W sam raz: na spodzie widać „kolumnę” nici dolnej zajmującą środkową ~1/3 szerokości satyny.

Oczekiwany efekt: po niewielkiej korekcie Acti-Feed podawanie nici jest płynniejsze, bez „szarpania” i bez nagłych zrywów.

Kontrola rzeczywistości długości ściegu: dlaczego „za małe” running stitches zrywają nić (i zjadają marżę)

To element, który wielu średniozaawansowanych pomija: fizyka procesu.

Każdy ścieg to wkłucie + przeciągnięcie nici. Gdy wkłucia są ekstremalnie blisko:

1. Perforacja: materiał zachowuje się jak linia perforacji — łatwiej się rozrywa.
2. Ciepło: igła się nagrzewa, co może pogarszać pracę nici syntetycznych.
3. Zmęczenie materiału nici: powtarzalne obciążenia bez „odpoczynku”.

Od strony biznesowej zrywanie nici zabija wydajność. Jeśli operator traci 2 minuty na przewleczenie i cofnięcie maszyny przy każdej koszulce, a robisz 30 sztuk — znika godzina produkcji. Dlatego rada, by minimalizować serie krótkich ściegów, to nie tylko „tip techniczny”, ale realna oszczędność czasu.

Przywróć znikający panel Project View w Design Shop (i zadokuj go, żeby nie „uciekał”)

Jeśli klikniesz Edit i nagle znika prawy panel, pojawia się myśl: „Czy ja właśnie rozwaliłem układ programu?”. Najczęściej to efekt przypadkowego „od-dokowania” panelu i przesunięcia go poza wygodny obszar.

W wideo prowadząca doprecyzowuje, że prawy pasek, o który zwykle chodzi, to Project View. To Twoja „tablica sterowania” — bez niej edycja jest jak praca po omacku.

Naprawa pokazana w wideo: View > Project View

Aby go przywrócić:

1. Wejdź w View w górnym menu.
2. Kliknij Project View, aby włączyć panel.

Sztuczka z dokowaniem, która zapobiega ponownemu „znikaniu”

Prowadząca opisuje częstą przyczynę: panel nie jest zadokowany, więc może „pływać”, dać się przeciągnąć i w praktyce „zginąć”.

Aby zadokować go na stałe:

1. Złap i przytrzymaj nagłówek Project View.
2. Przeciągnij go do skrajnej prawej krawędzi ekranu.
3. Wskazówka wizualna: poczekaj na półprzezroczysty cień/indikator „snap”.
4. Puść przycisk myszy dopiero, gdy ten cień się pojawi.

Oczekiwany efekt: Project View zostaje przypięty po prawej i nie znika podczas normalnej edycji.

Uwaga: wersja programu ma znaczenie

Wideo zaznacza, że zachowanie może się różnić zależnie od wersji — jeśli oczekujesz pełnej edycji, upewnij się, że masz co najmniej Design Shop (a nie Lite).

Sprawdź obsługiwane formaty plików haftu w Design Shop przez File > Open (bez zgadywania)

Zamieszanie z formatami zabiera czas — szczególnie gdy klient wysyła „cokolwiek miał”. Rada z wideo jest bardzo praktyczna: nie zgaduj, tylko pozwól programowi pokazać listę.

Myśl o formatach jak o dwóch poziomach informacji:

• OFM (wireframe): „inteligentny” plik z warstwami, kolorami i parametrami.
• DST/EXP (plik ściegowy): lista współrzędnych wkłuć — bez logiki obiektów i bez pełnej edytowalności.

Naprawa pokazana w wideo: lista „Files of type”

1. Wejdź w File > Open.
2. Na dole okna znajdź Files of type.
3. Rozwiń listę i zobacz, jakie formaty są obsługiwane.

Prowadząca wspomina, że OFM to natywny format wireframe. Jeśli tylko możesz, proś digitizera o OFM — daje większą kontrolę nad parametrami projektu.

Oczekiwany efekt: przestajesz zgadywać i od razu wiesz, czy plik od klienta ma sens w Twoim workflow.

Wykryj projekty „Trim po każdym elemencie” w Project View i usuń przycięcia najszybciej

Nadmierne trymy potrafią zabić tempo produkcji. Każdy cykl obcięcia to kilka sekund. Jeśli projekt ma wiele niepotrzebnych Trim, czas na sztuce rośnie, a w serii robi się z tego realna strata.

W wideo prowadząca otwiera projekt i pokazuje komendy Trim wstawione niemal między każdym elementem.

Naprawa pokazana w wideo: Select Same Type (Trim) i Delete

W Project View:

1. Kliknij dowolny element Trim.
2. Kliknij prawym i wybierz Select.
3. Wybierz Select Same Type (zaznaczy wszystkie trymy w projekcie).
4. Naciśnij Delete, aby je usunąć.

Oczekiwany efekt: trymy znikają hurtowo. Projekt jest „czystszy” pod kątem komend, ale może pojawić się więcej ściegów przeskokowych.

Punkt kontrolny „nie zepsuj odszycia”: usunięcie Trim może ujawnić długie jump stitches

Prowadząca od razu zaznacza kompromis: po usunięciu Trim mogą pojawić się długie nitki łączące litery/obiekty.

To nie błąd — to ujawniona ścieżka przejścia projektu.

Jak to ogarniam w produkcji:

• Krok 1: „Wyczyść hurtowo”. Usuń trymy, jeśli plik jest nimi przeładowany.
• Krok 2: Podgląd/symulacja. Obejrzyj przebieg szycia na ekranie.
• Krok 3: Wstaw tylko potrzebne. Dodaj Trim wyłącznie tam, gdzie przeskok jest zbyt długi, zbyt widoczny albo zbyt gruby, by sensownie go obcinać ręcznie.

Dodaj z powrotem tylko te trymy, które naprawdę są potrzebne

Wideo pokazuje, że można wstawiać trymy pojedynczo:

• Zaznacz element przed przeskokiem.
• Użyj Insert Trim, aby obciąć nić po zakończeniu tego elementu.

Ustawienia, które zapobiegają powrotowi problemów: proste drzewko decyzji dla stabilizatora i mocowania w ramie (bo to nie zawsze wina programu)

Choć wideo jest o oprogramowaniu, zrywanie nici i brzydkie przeskoki często nasilają się, gdy materiał „pływa” albo naprężenie jest niepowtarzalne. Innymi słowy: „problem Design Shop” bywa w praktyce problemem mocowania w ramie.

Poniżej proste drzewko, które stosuję, gdy pracownia mówi: „Plik jest OK, a szyje fatalnie”.

Drzewko decyzji: zachowanie materiału → stabilizator + sposób mocowania w ramie

1) Czy materiał jest stabilny i nierozciągliwy (twill, canvas, mocna odzież robocza)?

• Tak: zacznij od średniego tear-away lub cutaway; zapnij pewnie w ramie.
• Nie: przejdź do (2).

2) Czy materiał jest elastyczny lub łatwo się deformuje (dzianiny sportowe, cienkie T-shirty)?

• Tak: użyj cutaway (dla komfortu często No-Show Mesh). Możesz zastosować tymczasowy klej w sprayu do połączenia materiału ze stabilizatorem. Unikaj naciągania „na bęben” — rozważ haft „na płasko”/z mniejszym naprężeniem lub ramy magnetyczne.
• Nie: przejdź do (3).

3) Czy powierzchnia jest włochata/mięsista (polar, ręczniki, wszystko co „zjada” ściegi)?

• Tak: dodaj folię rozpuszczalną w wodzie (topping typu Solvy) i wzmocnij tył.
• Nie: przejdź do (4).

4) Czy widzisz odciski ramy, wolne tamborkowanie lub niepowtarzalny docisk?

• Tak: to ograniczenie sprzętowe. Rozważ tamborki magnetyczne — trzymają materiał siłą magnesu bez agresywnego wciskania w pierścień, co ogranicza odciski i zmniejsza obciążenie dłoni.
• Nie: zostań przy obecnej metodzie i skup się na parametrach projektu.

Dlaczego to ma znaczenie dla Trim i krótkich ściegów

• Gdy materiał się przesuwa, przeskoki mogą lądować tam, gdzie nie powinny.
• Gdy materiał jest nadmiernie ściśnięty, krótkie ściegi stają się jeszcze bardziej „karzące”.
• Gdy mocowanie w ramie jest niepowtarzalne, ten sam plik potrafi zachowywać się inaczej z odszycia na odszycie.

Dla użytkowników jednoigłowych, którzy chcą powtarzalnego mocowania w ramie, magnetyczna stacja do tamborkowania może skrócić przygotowanie i pomóc utrzymać stałe naprężenie bez nadmiernego rozciągania. W środowisku komercyjnym skala jest większa, ale zasada ta sama: powtarzalne tamborkowanie to przewaga produkcyjna.

„Ukryte” przygotowanie produkcyjne: co bym ustandaryzował przed serią 20+ sztuk

Wideo jest w formie Q&A, więc przeskakuje od razu do napraw. W realnej pracowni warto mieć powtarzalny „preflight”, żeby nie odkrywać tych samych problemów co tydzień.

Checklista ustawień (Design Shop Pre-Flight)

• Widoki zadokowane: Project View widoczny i zadokowany po prawej.
• Audyt ściegów: wyszukaj podejrzanie krótkie running stitches; jeśli są <10 punktów, podnieś do 15+.
• Strategia Trim: sprawdź, czy projekt nie jest przeładowany Trim; usuń hurtowo i wstaw ręcznie tylko kluczowe.
• Weryfikacja formatu: w File > Open sprawdź, czy plik jest obsługiwany i czy masz OFM, gdy potrzebujesz edycji.
• Symulacja wizualna: odtwórz przebieg szycia na ekranie, żeby wyłapać dziwne przeskoki zanim ruszy maszyna.

Nawyki, które oszczędzają godziny: workflow przyjazny serii dla użytkowników Design Shop

Przy pojedynczych sztukach da się „dopilnować” projektu. W produkcji potrzebujesz procesu, który działa mimo przerw i rozproszeń.

Kolejność działań, zgodna z problemami z wideo:

1. Najpierw długości ściegów (bo powodują twarde awarie jak zrywanie nici).
2. Potem stabilność interfejsu (Project View ma być zawsze pod ręką).
3. Wcześnie formaty plików (nie czekaj, aż klient będzie na linii).
4. Na końcu trymy (to kompromis jakość/czas i wymaga oceny).

Checklista operatora (protokół przed „Start”)

• Nić dolna: czy bębenek ma zapas na całą serię? (Nie pozwól, by skończyła się w połowie napisu).
• Igła/nić: czy używasz igły 75/11 do standardowej nici (40 wt)?
• Prześwit w ramie: czy projekt mieści się bezpiecznie w granicach ramy z marginesem 10 mm?
• Wysokość stopki: czy jest ustawiona do grubości materiału (zwykle 1–2 „kliki” powyżej kontaktu)?

Mapa diagnostyczna: objaw → prawdopodobna przyczyna → szybka naprawa (z wideo + praktyka)

Ta tabela idzie od „najtańszych” działań (szybkie poprawki) do „droższych” (czasochłonne edycje). Zawsze zaczynaj od góry.

Ścieżka upgrade’u (gdy wąskim gardłem jest tamborkowanie, a nie software)

Naprawy w Design Shop są mocne — ale jeśli pracownia traci czas na przygotowaniu, nadal będziesz czuć, że „gonisz”.

Praktyczna logika upgrade’u:

• Jeśli więcej czasu schodzi na zapinanie w ramie niż na szycie, albo bolą Cię nadgarstki — wąskim gardłem jest ręczne tamborkowanie.
• Jeśli robisz serie (uniformy, naszywki), powtarzalność jest kluczowa.

W środowisku wieloigłowym wiele pracowni porównuje tradycyjne tamborki do melco z rozwiązaniami magnetycznymi, gdy chcą ograniczyć poprawki i zmęczenie operatora. Przy większych umiejscowieniach często pada pytanie o pojemność Tamborek XL do melco (np. plecy kurtek) — ale ważniejsze jest, czy sposób mocowania w ramie jest powtarzalny w serii. Ramy magnetyczne ograniczają „czynnik siły rąk”, dzięki czemu naprężenie materiału jest podobne na sztuce #1 i #50.

Kącik komentarzy: „Chenille please” — gdzie to się wpisuje w ten sam sposób myślenia

W komentarzach padła prośba o chenille. To inna technika, ale sposób myślenia jest identyczny: haft specjalny wychodzi wtedy, gdy kontrolujesz strukturę ściegu, zachowanie materiału i workflow — a nie wtedy, gdy próbujesz „przepchnąć” temat siłą.

Jeśli idziesz w stronę chenille lub innych efektów specjalnych, potraktuj ten poradnik jako bazową dyscyplinę:

• czysta struktura ściegu (bez niepotrzebnych mikro-ściegów)
• stabilny interfejs (Project View zawsze dostępny)
• poprawna obsługa plików (wiesz, co da się otworzyć/edytować)
• efektywna struktura komend (Trim tylko tam, gdzie ma sens)

Myśl końcowa: Jeśli po korekcie długości running stitch i ustawień Acti-Feed nadal walczysz ze zrywaniem, nie zakładaj od razu, że „potrzebujesz nowej maszyny”. Często najszybszy efekt daje dopracowanie stabilizacji i poprawa sposobu mocowania w ramie — dopiero wtedy edycje w software zaczynają działać tak, jak powinny.

FAQ

• Q: Jak zatrzymać zrywanie nici w Melco Design Shop v11 spowodowane zbyt krótkimi ściegami prostymi na liniach przejścia/podszycia?
  A: Zwiększ długość ściegu prostego (running stitch), żeby igła nie „młotkowała” w tym samym miejscu.
  • Sprawdź running stitches w projekcie i wypatrz serie mikro-ściegów jeden po drugim (na ekranie wyglądają jak prawie ciągła kropkowana linia).
  • Ustaw bezpieczną strefę 15–20 punktów; 10 punktów traktuj jako minimum tylko wtedy, gdy naprawdę wymaga tego detal i bardzo stabilny materiał.
  • Użyj Stitch Tab, aby potwierdzić realne długości ściegów w problematycznym miejscu zamiast zgadywać.
  • Test sukcesu: dźwięk maszyny zmienia się z twardego, rytmicznego „łup-łup” na bardziej równomierne szycie.
  • Jeśli nadal pęka: zrób szybki test igła/nić/stabilizator zanim zaczniesz dalej „kręcić” ustawieniami.
• Q: Jaką checklistę „produkcyjną” zrobić przed zmianą ustawień w Melco Design Shop, gdy nić ciągle się zrywa?
  A: Najpierw wykonaj szybki test „to ja czy maszyna?” — edycje w programie nie naprawią mechanicznego zacięcia.
  • Przeciągnij paznokciem po czubku igły; jeśli czujesz zadzior, wymień igłę.
  • Wsłuchaj się w tor nici; „klap-klap” często oznacza, że nić wyskoczyła z prowadnika.
  • Sprawdź nić ręcznie; powinna stawiać opór, a nie pękać jak suchy makaron (rayon potrafi kruszeć).
  • Potwierdź dobór stabilizatora do materiału i rozmiar igły (często 75/11).
  • Test sukcesu: po przewleczeniu/wymianie igły maszyna szyje dłużej bez losowych zrywów w tym samym miejscu.
  • Jeśli nadal pęka: dopiero wtedy sprawdzaj długości ściegów i zachowanie Acti-Feed.
• Q: Jak ocenić ustawienia naprężenia Acti-Feed w Melco po spodzie satyny, żeby ograniczyć zrywanie nici?
  A: Zastosuj zasadę „1/3” na spodzie odszycia, aby ocenić, czy Acti-Feed jest zbyt ciasno czy zbyt luźno.
  • Odwróć próbkę i obejrzyj kolumny satynowe.
  • Jeśli na spodzie prawie nie widać nici dolnej, skoryguj Acti-Feed (zbyt ciasno / „głodzenie” nici).
  • Jeśli widać pętelki nici górnej na spodzie, skoryguj w drugą stronę (zbyt luźno).
  • Test sukcesu: na spodzie widać „kolumnę” nici dolnej w środku ~1/3 szerokości satyny, a podawanie jest płynne (bez szarpania).
  • Jeśli nadal pęka: wróć do struktury ściegu (krótkie running stitches) i powtarzalności stabilizacji/mocowania w ramie.
• Q: Jak przywrócić i zadokować znikający prawy panel Project View w Melco Design Shop, żeby nie znikał podczas edycji?
  A: Włącz Project View i zadokuj go do skrajnej prawej krawędzi, aż „zaskoczy”.
  • Wejdź w View > Project View, aby ponownie włączyć panel.
  • Przeciągnij nagłówek Project View do skrajnej prawej krawędzi ekranu.
  • Puść dopiero, gdy pojawi się półprzezroczysty cień/indikator „snap”.
  • Test sukcesu: Project View zostaje przypięty po prawej podczas normalnej pracy i nie „pływa”.
  • Jeśli nadal są problemy: sprawdź, czy Twoja wersja Design Shop ma funkcje edycji, których oczekujesz (Lite vs pełne wersje).
• Q: Jak w Melco Design Shop sprawdzić, jakie formaty plików haftu są obsługiwane, zanim stracę czas na otwieranie pliku od klienta?
  A: Sprawdź listę „Files of type” w oknie File > Open — program sam pokaże obsługiwane formaty.
  • Wejdź w File > Open.
  • Rozwiń listę Files of type i odczytaj formaty widoczne na liście.
  • Jeśli potrzebujesz edycji parametrów, preferuj natywny wireframe OFM zamiast samego pliku ściegowego.
  • Test sukcesu: od razu wiesz, czy format klienta jest obsługiwany i unikasz niespodzianek „Cannot Open File”.
  • Jeśli nadal się nie da: poproś o OFM od digitizera lub o eksport do formatu widocznego na liście.
• Q: Jak szybko usunąć komendy „Trim po każdym elemencie” w Project View w Melco Design Shop bez zepsucia odszycia?
  A: Usuń trymy hurtowo przez Select Same Type, a potem dodaj z powrotem tylko te, które są naprawdę potrzebne.
  • W Project View kliknij dowolny Trim, potem prawy przycisk: Select > Select Same Type i naciśnij Delete.
  • Uruchom podgląd/symulację, aby zobaczyć, gdzie pojawią się długie przeskoki.
  • Wstaw trymy z powrotem tylko tam, gdzie przeskok jest zbyt długi, zbyt widoczny lub zbyt gruby do ręcznego obcięcia.
  • Test sukcesu: liczba Trim spada, maszyna nie zatrzymuje się co chwilę, a widoczne przeskoki są ograniczone do akceptowalnych miejsc.
  • Jeśli nadal jest źle: przeanalizuj ścieżkę przejścia projektu i sprawdź, czy przesuwanie materiału (stabilizacja/mocowanie w ramie) nie wyolbrzymia problemu.
• Q: Jaką zasadę BHP przy okolicy igły powinien stosować operator podczas diagnozy Trim i zrywania nici na wieloigłowej maszynie hafciarskiej?
  A: Trzymaj ręce poza „czerwoną strefą” igły/noży, gdy maszyna jest pod napięciem lub może wykonać ruch.
  • Wyłącz zasilanie lub upewnij się, że maszyna nie może wystartować, zanim zbliżysz się do okolicy igły lub noży.
  • Nie wkładaj palców w tor igły/stopki nawet podczas „szybkich poprawek”.
  • Przewlekaj i pozycjonuj z bezpiecznych punktów dostępu, z dala od mechanizmów ruchomych.
  • Test sukcesu: wszystkie kontrole i korekty wykonane bez wkładania rąk w okolice igły/noży, gdy maszyna mogłaby się poruszyć.
  • Jeśli nadal są problemy: wstrzymaj produkcję i postępuj zgodnie z instrukcją BHP i procedurami producenta z oficjalnego manuala.