Auto Fabric w Hatch bez tajemnic: zbuduj własny profil „Custom Pique” (i przestań za każdym razem ustawiać wszystko od nowa)

Czym jest Auto Fabric w Hatch?

Auto Fabric w Hatch to nie jest „kolejna lista rozwijana”. Traktuj to jak cyfrową kartę receptury — zestaw startowych ustawień zachowania ściegu dla wybranego materiału. W kuchni nie pieczesz ciasta w tej samej temperaturze, w której pieczesz kurczaka. Tak samo w hafcie: nie da się haftować na puszystym ręczniku tymi samymi parametrami, co na sztywnej kurtce z denimu.

Gdy wybierasz typ tkaniny w Hatch, program wczytuje paczkę kluczowych ustawień wpływających na wygląd i stabilność haftu — przede wszystkim gęstość/odstęp ściegów, rodzaje podszycia (underlay) oraz kompensację zniekształceń push/pull. W materiale Sue z OML Embroidery Auto Fabric działa jak system szablonów: zamiast zaczynać „od zera” przy każdym nowym projekcie, dostajesz sensowną bazę dla wypełnień, satyn i liternictwa.

Wniosek eksperta: Auto Fabric warto traktować jako system, który trzeba dopasować do własnej rzeczywistości. Ustawienia domyślne to „bezpieczne średnie”, ale nie znają Twojej konkretnej dzianiny Pique, grubości nici ani tego, jak przygotowujesz materiał do haftu. Kiedy w końcu uzyskasz idealny test na trudnym polo, zapisanie tego jako profilu pozwala odtwarzać wynik za miesiąc bez zgadywania.

Dlaczego potrzebujesz własnych profili tkanin

Jeśli digitalizujesz i haftujesz regularnie, ukrytym wrogiem zysku i spokoju jest brak powtarzalności. Klasyczny scenariusz: jednego dnia pamiętasz, żeby skorygować pull compensation; następnego zostawiasz wartość domyślną i na obrysach pojawiają się prześwity (gapping). Jeden projekt wygląda ostro, kolejny „siada” w materiale.

Własne profile Auto Fabric rozwiązują ten problem, bo zamieniają Twoje najlepsze praktyki w bazę wielokrotnego użytku. Zdejmują z głowy konieczność pamiętania o dziesiątkach drobnych ustawień.

Przykład Sue dotyczy koszulki typu Pique (klasyczne polo). Pique bywa trudne szczególnie na początku, bo jest jednocześnie elastyczne i fakturowane (charakterystyczna „waflowa” powierzchnia). Ściegi lubią wpadać w zagłębienia faktury, przez co haft traci czytelność. Dlatego celem jest profil oparty o Pique, ale dopasowany do realnego zachowania materiału.

To podejście odpowiada też na częste pytanie z praktyki: „Skąd mam wiedzieć, co ustawić do czapek? Jedne szyją się świetnie, inne fatalnie — zostawiałem Auto Fabric na bawełnie.” Czapki potrafią się skrajnie różnić (miękkie, nieusztywniane vs. sztywne z buckramem). Jeśli zostawisz ustawienia jak dla „Cotton”, prosisz się o zrywanie nici, problemy z prowadzeniem ściegu i brzydkie układanie haftu. Metoda poniżej (klonuj → testuj → dopracuj) pozwala zbudować własny punkt startu także dla czapek.

Real talk (produkcja): jeśli Twoja praca to częste zapinanie w ramie, ustawienia w programie to tylko połowa sukcesu. Idealny profil w Hatch nie naprawi luźnego mocowania. Materiał w ramie powinien być równomiernie napięty (bez falowania). Jeśli walczysz z przesuwaniem dzianin albo ze „śladami po ramie” (błyszczące odciski), opanowanie technik Akcesoria do tamborkowania do hafciarki jest częścią tego samego systemu powtarzalności. Same kompensacje w sofcie nie zatrzymają ruchu materiału.

Krok po kroku: tworzenie profilu „Custom Pique”

Ten walkthrough trzyma się procesu Sue, ale dodaje praktyczne punkty kontrolne, które pomagają upewnić się, że ustawienia faktycznie „zaskoczyły” i będą powtarzalne.

Krok 1 — Otwórz menedżer Auto Fabric

Aby wejść do „mózgu” ustawień tkanin, w górnym menu Hatch:

1. Kliknij Software Settings.
2. Wybierz Manage Auto Fabrics.

Otworzy się okno zarządzania z listą fabrycznych opcji (Jersey, Fleece, Pure Cotton itd.).

Krok 2 — Utwórz nowy profil na bazie istniejącej tkaniny

Nie zaczynaj od zera. Bezpieczniej jest modyfikować „sąsiada” niż wymyślać ustawienia od podstaw.

1. Kliknij przycisk Create….
2. Nadaj nazwę profilu: Custom Pique. (Im bardziej opisowo, tym lepiej — „My Fav Polo” jest lepsze niż „New Fabric”).
3. W polu Based on wybierz Pique.
4. Kliknij OK.

To podejście „klonuj i dopasuj” daje siatkę bezpieczeństwa: startujesz z logiki programu dla dzianin (kontrola rozciągliwości), a potem doprecyzowujesz.

Krok 3 — Dopasuj ustawienia Tatami / Embossed Fill

Te parametry sterują dużymi polami wypełnień. Na Pique, gdy ściegi są zbyt krótkie albo zbyt rzadkie, potrafią „zniknąć” w fakturze.

W oknie Fabric Settings przejdź do zakładki Tatami / Embossed Fill. Ustawienia docelowe (punkt startowy z filmu):

• Stitch Length: 4.00 mm (często spotkasz 3,5–4,0 mm; dłuższy ścieg ma większą szansę „usiąść” na fakturze zamiast wpadać w zagłębienia).
• Spacing: 0.40 mm (to realnie gęstość. 0,40 mm to bezpieczny standard; schodząc niżej, np. 0,35 mm, łatwo zrobić „pancerny” haft; idąc wyżej, np. 0,45 mm, możesz zobaczyć prześwity materiału).
• Underlay Type: Edge Run + Tatami.

Dlaczego to działa: Edge Run robi „szynę” na krawędzi, dzięki czemu brzegi nie wciągają się do środka. Tatami underlay działa jak podłoga — spłaszcza fakturę Pique, żeby nić górna miała równe podparcie.

Krok 4 — Ustaw Satin (i koniecznie sprawdź pull compensation)

Przejdź do zakładki Satin. To ustawienia dla obrysów, napisów i kolumn — czyli miejsca, gdzie „mieszka” czytelność.

Ustawienia docelowe (z filmu):

• Auto Spacing: 90% (dynamicznie dopasowuje gęstość do szerokości kolumny).
• Underlay Type: Edge Run + Zigzag (kluczowe dla stabilności i czystych krawędzi).
• Pull Compensation: 0.20 mm.

Szybki test sensowności: pull compensation to „dodanie szerokości” kolumnie, żeby po ściągnięciu przez naprężenie nici wyszła docelowa szerokość. Na elastycznym Pique bez tego łatwo o wąskie, poszarpane krawędzie.

• 0,17–0,20 mm to bezpieczny punkt startu dla Pique.
• Miernik sukcesu: krawędzie satyny mają wyglądać jak prosta linia, a nie jak ząbki/„znaczek pocztowy” i nie powinny wpadać w dołki faktury.

Krok 5 — Zapisz zalecenia dot. stabilizatora w profilu

Wejdź w zakładkę Stabilizer. Zobaczysz pole tekstowe. Nie pomijaj go. W realnej pracowni (albo w domowym chaosie) bardzo łatwo zapomnieć, co zadziałało ostatnio.

Sue pokazuje, żeby wpisać jasne instrukcje, np.:

• „Tear Away x 2”
• „Use Cutaway” (często wybierane do cienkich T-shirtów/dzianin)

Wskazówka produkcyjna: traktuj to jak kartę technologiczną. Jeśli plik przejmie inna osoba, ta notatka mówi jej, jak przygotować fizyczny materiał.

Krok 6 — Sprawdź, czy nowy profil pojawił się na liście

Wróć do okna menedżera, przewiń listę i upewnij się, że Custom Pique jest widoczny. Akcja: kliknij profil raz, żeby potwierdzić, że zmiany się zapisały. Profil jest gotowy do użycia.

Deep Dive: pull compensation i underlay w praktyce

Film pokazuje, gdzie kliknąć. Poniżej masz krótkie „dlaczego”, które pomaga podejmować decyzje przy innych materiałach.

Dlaczego underlay to Twój system kontroli materiału

Underlay to fundament. Jeśli haftujesz na fakturze (Pique) bez fundamentu, ściegi „siadają”.

• Za mało underlay: haft wpada w materiał, widać prześwity, krawędzie są poszarpane.
• Dobrze dobrany underlay: dociska fakturę i tworzy stabilną scenę dla nici górnej.

Dla Pique:

• Edge Run: stabilizuje obrys i ogranicza „wciąganie” projektu do środka.
• Zigzag/Tatami: spłaszcza „górki i dołki” splotu.

Dlaczego pull compensation jest kluczowe (zwłaszcza dla czystych krawędzi satyny)

Haft to walka naprężeń: nić ciągnie do środka, materiał i mocowanie trzymają na zewnątrz. Na rozciągliwym Pique nić często „wygrywa”, zwężając kolumny.

• Ustawienie: Pull Comp 0.20 mm mówi Hatch: „zrób kolumnę szerszą w digitalizacji, żeby po ściągnięciu wyszła właściwa”.
• Efekt: po wyszyciu kolumna wraca do zamierzonej szerokości.

Reality check z pytań widzów: czapki i „tajemnicze materiały”

W komentarzach padły pytania o czapki oraz neopren. Zasada Auto Fabric pozostaje ta sama: Klonuj → Testuj → Dopracuj.

• Czapki: wybierz profil bazowy bliższy sztywnym materiałom (np. Denim/Heavy Canvas, jeśli masz je na liście) i dopasuj ustawienia pod test. W filmie widać, że w zakładkach underlay można wybierać różne typy (np. Center Run pojawia się jako opcja w menu), więc warto sprawdzić, co daje najlepszą stabilność na Twoim modelu czapki.
• Neopren: wybierz bazę zbliżoną do grubszych, „miękkich” materiałów (często logicznym punktem startu jest coś w stylu Fleece) i testuj, czy ściegi nie zapadają się w strukturę.

Uwaga sprzętowa: przy czapkach ustawienia w programie nie pomogą, jeśli materiał „pracuje” w mocowaniu. Potrzebujesz stabilnego osprzętu do czapek. W praktyce wiele osób sięga po dedykowany tamborek do czapek do hafciarki dopasowany do maszyny.

Zapisywanie notatek o stabilizatorze na przyszłość

Sue pokazuje wpis „Tear Away x 2” w zakładce Stabilizer. Żeby to realnie działało w Twoim workflow, zapisuj notatki tak, jakbyś pisał instrukcję dla siebie z przyszłości.

Szybkie punkty kontrolne przed pierwszym testem profilu

• Materiał: czy to na pewno Pique (faktura „plastra miodu”), a nie gładki Jersey?
• Notatka w Stabilizer: czy wpisałeś konkretną instrukcję (np. „Tear Away x 2” albo „Use Cutaway”)?
• Test na właściwym materiale: testuj na skrawku z tej samej dzianiny/tej samej partii, bo Pique potrafi się różnić.

Mini-workflow wdrożeniowy (żeby nie wrócić do zgadywania)

1. Wybierz profil: otwórz projekt → zastosuj Auto Fabric „Custom Pique”.
2. Zrób test: mały element z wypełnieniem Tatami i krótkim napisem satynowym.
3. Oceń: czy krawędzie satyny są czyste, a wypełnienie nie „wpada” w fakturę.
4. Dopracuj: jeśli widzisz prześwity na krawędziach, wróć do Satin i skoryguj pull compensation w małych krokach.

Rozwiązywanie problemów

Problem: nie ma na liście dokładnie takiej tkaniny, jakiej potrzebujesz

• Objaw: pracujesz na materiale typu Spandex/Neopren i nie widzisz go w presetach.
• Przyczyna: Hatch dostarcza zestaw bazowy, a nie kompletną bibliotekę wszystkich materiałów.
• Rozwiązanie: wybierz najbliższą bazę (rozciągliwe → Jersey, grubsze/miękkie → Fleece, sztywne → Canvas/Denim), sklonuj i testuj.

Problem: czapki szyją się źle, gdy zostawiasz Auto Fabric na „Cotton”

• Objaw: zrywanie nici, problemy z prowadzeniem ściegu, słaba jakość na sztywnych czapkach.
• Przyczyna: czapki są zakrzywione i często usztywnione; zachowują się inaczej niż płaska bawełna.
• Rozwiązanie: zbuduj osobny profil „Cap” na bazie sztywniejszego presetu i testuj. Równolegle upewnij się, że używasz właściwego osprzętu, np. Tamborek do czapek do hafciarki brother (lub odpowiednika do Twojej marki).

Problem: nie wiesz, co ustawić dla neoprenu

• Objaw: ściegi „toną”, haft robi się twardy.
• Przyczyna: neopren jest „gąbczasty” i łatwo w niego wcisnąć nić.
• Rozwiązanie: zacznij od profilu bazowego dla grubszych, miękkich materiałów (np. Fleece) i wykonaj test, korygując ustawienia stopniowo.

Efekt końcowy

Stosując workflow Sue i zapisując własne ustawienia jako profil, zamieniasz Auto Fabric z prostego presetu w narzędzie do powtarzalnej produkcji. Zyskujesz profil Custom Pique, który:

• jest zapisany w Manage Auto Fabrics,
• pamięta Twoje ustawienia (np. Tatami 4.00 mm i Pull Comp 0.20 mm jako punkt startowy),
• przechowuje notatkę o stabilizatorze, żeby przygotowanie materiału było spójne.

To ogranicza „strach przed startem”: skoro działało ostatnio, masz solidną bazę, by działało i teraz.