Niestandardowe wypełnienia dekoracyjne PLF w PE Design 11, Palette 11 i Baby Lock Solaris: czysty workflow PC→maszyna (oraz pułapka „pustki” w Snowflake #1)

Pliki wypełnień dekoracyjnych potrafią być „tajnym składnikiem” w projektach typu mug rug, podkładki pod kubek, hot pad, bloki patchworkowe—wszędzie tam, gdzie tło ma wyglądać celowo i estetycznie, a nie jak zwykły satynowy wypełniacz albo generyczny stipple. Ale ten workflow działa „magicznie” tylko wtedy, gdy jest uporządkowany.

Poniżej przeprowadzę Cię przez dokładny proces Reginy: od komputera (niestandardowe pliki .PLF w Palette 11 / PE Design 11) aż po wgranie ich do IQ Designer / My Design Center w Baby Lock Solaris 2 przez USB. Zaznaczę też dwa praktyczne „haczyki”, które wyszły w trakcie: pustka/void w Snowflake #1 oraz ograniczenie maszyny „nie da się skasować pojedynczego wzoru z Custom”. Dodatkowo dopisuję kontrolne punkty i „dlaczego to klikamy”, żebyś miał(a) większą powtarzalność i mniej nerwów.

Bez paniki: co właściwie robi dekoracyjny plik PLF w PE Design 11 / Palette 11

Plik .PLF to wzór wypełnienia dekoracyjnego—traktuj go jak powtarzalny „kafelek” (tile). W odróżnieniu od klasycznego wzoru haftu o stałym rozmiarze i środku, PLF jest motywem, który „wlewasz” do kontenera, czyli kształtu (kwadrat, koło, prostokąt, nieregularny wielokąt). W przykładzie Reginy są to płatki śniegu, zaprojektowane jako gęste tło.

Jeśli digitalizujesz, to jest realny skok produktywności: zamiast ręcznie rozstawiać pojedyncze śnieżynki lub budować tło ścieg po ściegu, wybierasz wypełnienie, a program wylicza powtórzenia.

Mały trik organizacyjny z filmu, który naprawdę robi różnicę w pracy: Regina nazywa pliki z prefiksem „0 - inicjały” (np. 0-ReginaSnowflake). Dzięki temu (zero na początku) wzory wskakują na samą górę listy wypełnień dekoracyjnych. To nie tylko porządek—to tempo. Przy wielu wariantach projektu oszczędzasz sekundy na każdym przewijaniu, a to w skali dnia robi minuty.

„Ukryte” przygotowanie przed importem PLF: oszczędź sobie godziny zgadywania

Zanim podejdziesz do maszyny, uporządkuj stronę komputerową. Większość problemów typu „nie widzę wzoru” wynika z trzech rzeczy: zły folder, zły typ pliku albo plik nie trafił na USB.

Ważna uwaga z workflow: Regina pracuje w calach (mówi wprost, że nie używa centymetrów). Ustawienia możesz mieć inne, ale klucz to konsekwencja w całym projekcie—mieszanie jednostek to najszybsza droga do projektu mikroskopijnego albo gigantycznego.

Fizyka wypełnień (praktyka produkcyjna): Wypełnienia dekoracyjne to tysiące wkłuć igły. Tkanina i stabilizacja zdecydują, czy tło będzie ostre i płaskie, czy zrobi się falowanie i marszczenie.

• Test „na bęben”: prawidłowo napięty materiał/stabilizator powinien brzmieć przy stuknięciu jak napięta membrana—krótki, „twardy” odgłos, nie głuchy.
• Ułatwienie powtarzalności: jeśli trudno Ci uzyskać stałe napięcie ręcznie (zwłaszcza przy grubszych „kanapkach”), Stacja do tamborkowania do haftu maszynowego działa jak narzędzie kalibracyjne—stabilizuje zewnętrzny pierścień i pozwala równiej dociskać wewnętrzny, co zmniejsza ryzyko „ściągania” materiału przy gęstych wypełnieniach.

Checklist (PC + pliki)

• Higiena plików: upewnij się, że wypełnienia są faktycznie .PLF (i że są wypakowane, jeśli były w ZIP).
• Jednostki: wybierz cale lub centymetry i ustaw to spójnie w programie.
• Kształt testowy: zrób prosty kwadrat/prostokąt w programie, żeby podejrzeć gęstość wypełnienia.
• Test na ścinkach: zaplanuj próbkę (ścinek tkaniny + stabilizator), zanim wejdziesz na docelowy produkt.
• Nazewnictwo: jeśli chcesz mieć swoje wzory na górze listy, dodaj „0” na początku (trik Reginy „0 - inicjały”).
• Kontrola przeniesienia: sprawdź, czy pliki są skopiowane na właściwą literę dysku USB.

Zbuduj kształt w Palette 11 i nałóż wypełnienie dekoracyjne bez walki z interfejsem

Regina zaczyna maksymalnie prosto:

1. W Palette 11 użyj narzędzia Shapes i narysuj kwadrat.
2. Wejdź w Decorative Fills w panelu właściwości.
3. Wybierz wzór śnieżynki z listy.

Wspomina, że pracuje w kontekście ramy 8x8 (quilt frame size hoop) podczas tworzenia kwadratu. Uwaga praktyczna: nawet jeśli jeszcze nie haftujesz, myślenie „ramą” od początku jest kluczowe. Jeśli zaprojektujesz tło na 12 cali, a masz tylko ramę 5x7, później dostaniesz błąd „Design too large”.

Doświadczeni digitalizerzy robią to automatycznie: wybierając wypełnienie, wybierasz też odczuwalną gęstość. Na ekranie wszystko wygląda lekko, bo piksele nie mają objętości—nić ma. Motyw, który na monitorze wygląda „ładnie”, może wyjść jak pancerz, jeśli skala jest za mała.

• Szybka kontrola: powiększ podgląd do 100% (1:1). Jeśli linie motywu wizualnie „się sklejają” i nachodzą na siebie, w realu może być zbyt gęsto dla standardowej bawełny.

Jeden checkbox, który ratuje wygląd: „Maintain Aspect Ratio” przy skalowaniu PLF

To moment, który odróżnia czyste wypełnienie od zdeformowanego. Skalując motyw w kafelku, zmieniasz geometrię powtarzalnego wzoru.

Regina pokazuje, że wzór domyślnie ma 3.94 cala. Następnie zaznacza Maintain Aspect Ratio i zmienia rozmiar na 2.50 (cale). Dzięki temu wysokość i szerokość zmieniają się proporcjonalnie.

Co to oznacza w hafcie: Gdy zmniejszasz motyw, w tej samej powierzchni mieści się więcej elementów.

• Efekt: motywy są mniejsze.
• Skutek: gęstość ściegów rośnie zauważalnie.

Konsekwencja dla mocowania w ramie: Im większa gęstość, tym większa siła „ściągania” materiału do środka. Jeśli często robisz gęste tła na mniej stabilnych materiałach, poprawne Akcesoria do tamborkowania do hafciarki (czyli stabilne, równe napięcie i realne „złapanie” stabilizatora w ramie) jest pierwszą linią obrony przed falowaniem i przesunięciami.

„Void” w Snowflake #1: skąd bierze się przerwa i jak jej uniknąć

Regina świetnie to wyłapuje: po nałożeniu Snowflake #1 jako wypełnienia dekoracyjnego widzi wyraźną pustkę/przerwę. Nie zgaduje—otwiera Programmable Stitch Creator, żeby sprawdzić konstrukcję punktów/połączeń.

Diagnoza: W Snowflake #1 brakuje połączeń między niektórymi punktami bocznymi. Logika ściegów opiera się o punkty „wejścia/wyjścia” kafelka. Jeśli wyjście jednego powtórzenia nie spotyka się czysto z wejściem kolejnego, powstaje skok albo kanał bez ściegów—w tle widać „rzekę” pustej przestrzeni.

Co Regina rekomenduje:

• Użyj Snowflake #2 lub #3 (łączą się konsekwentnie „co trzy punkty”).
• Albo zaakceptuj przerwę jako element stylu, jeśli Ci pasuje.

Wniosek produkcyjny: W sprzedażowych realizacjach takie przerwy zwykle wyglądają jak błąd, nie jak zamysł. Do powtarzalnej produkcji bezpieczniej trzymać się Snowflake #2 lub #3 i zawsze zrobić próbkę przed serią.

Ostrzeżenie: bezpieczeństwo mechaniczne. Podczas testowania wypełnień na maszynie trzymaj dłonie z dala od strefy igły. Wypełnienia potrafią szybko zmieniać kierunek. Nie sięgaj pod stopkę, żeby przyciąć nitkę, gdy maszyna jest aktywna lub gotowa do startu.

Jak znaleźć prawdziwy folder Patterns dla Palette 11 / PE Design 11 w Windows (nawet jeśli jest „zakopany”)

Tu najczęściej kończy się entuzjazm: masz piękne PLF-y, ale nie wiesz, gdzie je „zainstalować”. Struktura folderów Windows bywa myląca.

Regina pokazuje dwie pewne metody znalezienia ścieżki instalacji:

1. Metoda wyszukiwania: przeszukaj dysk C: pod kątem „Palette” (lub „PE Design”).
2. Metoda skrótu (najpewniejsza): kliknij prawym na skrót programu na pulpicie → Properties → Open File Location. To przenosi Cię prosto do katalogu programu, bez ręcznego błądzenia po C:Program Files (x86)....

W katalogu instalacyjnym znajdź folder patterns. To właśnie tam Regina kopiuje pliki PLF. Po skopiowaniu uruchom ponownie program—wtedy wzory pojawią się na liście.

Dlaczego porządek = powtarzalność: Jeśli pracujesz na konkretnych ustawieniach Tamborek do haftu i chcesz odtwarzać projekty (np. serie bloków), wiedza „gdzie leżą moje zasoby” jest krytyczna. Przy zmianie komputera lub reinstalacji programu łatwo stracić własne tła, jeśli nie masz jasnej lokalizacji.

Kopiowanie PLF na pendrive: bezpiecznie (i dlaczego „Eject” to obowiązek)

Regina kopiuje te same pliki PLF na USB, żeby maszyna mogła je odczytać.

Pokazuje dwie metody:

• Przeciągnij i upuść: z folderu na literę dysku USB.
• Kopiuj/Wklej: prawy klik na pliku → Copy, potem prawy klik na USB → Paste.

Kluczowy detal operacyjny: musisz wiedzieć, jaka litera dysku odpowiada Twojemu pendrive’owi (Regina pokazuje nazwę i literę w systemie).

Potem robi krok, którego nie wolno pomijać:

• Prawy klik na dysku USB i wybierz Eject.

Dlaczego to ma znaczenie: Pliki haftu to małe instrukcje binarne. Jeśli wyciągniesz USB, gdy Windows jeszcze zapisuje lub buforuje dane, plik może się uszkodzić. Maszyna może wtedy zawiesić się przy odczycie albo IQ Designer może przestać reagować. Poczekaj na komunikat „Safe to Remove Hardware”.

Chroń port USB w Baby Lock Solaris: mały adapter, duża oszczędność

Przy maszynie Regina używa krótkiego przedłużacza USB / port savera wpiętego do Solaris, a pendrive wkłada do przedłużacza.

Porty USB w maszynach hafciarskich są wlutowane w płytę. Ciągłe wkładanie/wyjmowanie zużywa złącze mechanicznie. Przedłużacz staje się „elementem eksploatacyjnym”—gdy się wyrobi, wymieniasz kabel, a nie naprawiasz maszynę.

Praktyczna wskazówka: trzymaj przy maszynie krótki przedłużacz USB na stałe, żeby nie „męczyć” gniazda w obudowie.

Wgrywanie wypełnień do IQ Designer / My Design Center w Baby Lock Solaris (po jednym pliku)

Regina obsługuje Solaris za pomocą bezprzewodowej myszki—i mówi wprost, że bardzo ją poleca, bo klikanie w menu palcem/stylusem bywa wolne i mało precyzyjne.

Jej ścieżka na ekranie wygląda tak:

1. Otwórz IQ Designer / My Design Center.
2. Wejdź w Fill properties (obszar właściwości wypełnienia).
3. Otwórz patterns box i kliknij Select.
4. Wybierz zakładkę Custom.
5. Kliknij ikonę Pocket (pobieranie z pamięci zewnętrznej/USB).
6. Wybierz USB drive (Solaris często pokazuje dwa „USB”—jeden może być odbiornikiem myszki; wybierz ten właściwy).
7. Importuj pliki PLF po jednym, za każdym razem zatwierdzając OK.

Wąskie gardło workflow: Import „jeden po drugim” jest wolny i tworzy tarcie w pracy. Jeśli prowadzisz pracownię, każda minuta spędzona w menu to minuta, w której maszyna nie haftuje.

Jeżeli chcesz odzyskać czas w innym miejscu procesu, Tamborek magnetyczny potrafi skrócić samo mocowanie materiału w ramie z kilkudziesięciu sekund do kilku—co w praktyce kompensuje wolniejszą obsługę menu.

Irytujące ograniczenie: nie da się usunąć jednego wzoru z Custom (ładuj ostrożnie)

Regina zauważa ograniczenie oprogramowania: po wgraniu wzorów do wewnętrznego „Custom pocket” nie da się skasować pojedynczego wzoru—kasowanie dotyczy całej zawartości.

Wniosek strategiczny:

• Selekcja: nie traktuj pamięci maszyny jak „szuflady na wszystko”. Wgrywaj tylko to, co przetestowane.
• Strategia „flush”: co jakiś czas wyczyść całość i wgraj tylko aktualnie potrzebne wzory.
• Obrona: trzymaj pliki źródłowe uporządkowane na PC i na dedykowanym USB, żeby ponowne wgranie było szybkie.

Ustaw Embroidery Frame Display na 9-1/2" x 9-1/2" i zrób szybki prostokąt testowy

Regina tworzy prostokąt na Solaris i zmienia Embroidery Frame Display na 9-1/2" x 9-1/2".

To nawyk „ramowania kontekstowego”: ustawiasz na ekranie rozmiar ramy, której realnie użyjesz, i od razu widzisz, czy skala wypełnienia ma sens.

Nałóż wypełnienie i zmień jego rozmiar na maszynie (pamiętaj o limicie 50%)

Regina wybiera jedno z wypełnień, ustawia kolor (dla czytelności pokazuje czerwony) i używa narzędzia Fill Bucket, żeby wlać wzór do prostokąta.

Potem trafia na twarde ograniczenie skalowania na maszynie.

Krytyczne ograniczenie:

• Na Solaris (i Luminaire) maksymalna zmiana skali wypełnienia na maszynie to 50%.
• Regina pokazuje zmniejszenie o 50%.
• W programie na PC możesz skalować znacznie szerzej.

Powtarzalność w produkcji: Jeśli potrzebujesz bardzo drobnego tła, nie licz na to, że „dokręcisz” je na ekranie maszyny. Lepiej ustawić rozmiar po stronie PC i mieć to zapisane w pliku.

Jeżeli pracujesz na sprzęcie klasy Solaris i celujesz w powtarzalność, unikaj sytuacji, w której musisz pamiętać o ręcznym skalowaniu za każdym razem. Dla stabilnego procesu ważniejsze jest, żeby plik był gotowy „od razu”.

Checklist (Maszyna + interfejs)

• Ochrona portu: wkładaj USB do przedłużacza/port savera, nie bezpośrednio do maszyny.
• Mysz: upewnij się, że kursor reaguje na mysz bezprzewodową.
• Źródło: w IQ Designer wybierz właściwą ikonę USB (odróżnij pendrive od odbiornika myszki).
• Dyscyplina importu: ładuj wzory świadomie, bo usuwanie jest „wszystko albo nic”.
• Kontekst: ustaw Embroidery Frame Display na rozmiar ramy, której użyjesz (np. 9-1/2" x 9-1/2").

Drzewko decyzyjne: typ tkaniny → strategia stabilizacji dla gęstych wypełnień dekoracyjnych

Demo Reginy skupia się na ścieżce software→maszyna, ale wypełnienia dekoracyjne są ściegowo „ciężkie”. Bez wsparcia materiał będzie się deformował.

1. Czy tkanina bazowa jest stabilna (bawełna patchworkowa, płótno, dżins)?

• Tak: standardowa stabilizacja zwykle wystarczy.
• Nie: przejdź do pytania 2.

2. Czy materiał jest elastyczny (dzianina, jersey, spandex)?

• Tak: potrzebujesz stabilizacji, która realnie trzyma rozciągliwy materiał.
• Nie: przejdź do pytania 3.

3. Czy materiał jest puszysty/strukturalny (frotte, minky, polar)?

• Tak: rozważ „kanapkę” i warstwę na wierzchu, żeby detale nie zapadały się w runo.
• Nie: przejdź do pytania 4.

4. Czy po hafcie widzisz ściąganie krawędzi („hourglassing”)?

• Tak: problem często leży w mocowaniu w ramie—rama traci chwyt, gdy gęste wypełnienie ciągnie materiał do środka.
• Opcja A: dopracuj docisk/napięcie.
• Opcja B: jeśli często haftujesz grube warstwy, Tamborki magnetyczne do hafciarek babylock mogą ułatwić równy docisk i szybsze, powtarzalne mocowanie.

Troubleshooting: objaw → przyczyna → szybka poprawka (na bazie tego, co pokazuje Regina)

Ścieżka ulepszeń, która ma sens: szybkość, powtarzalność i mniejsze zużycie sprzętu

Workflow Reginy jest bardzo „czysty”: porządek w plikach, właściwy folder patterns, kopia na USB, ochrona portu przedłużaczem i import do IQ Designer.

W praktyce pracownie „podnoszą poziom” przez redukcję minut dookoła haftowania.

• Wąskie gardło fizyczne: przy seriach (np. 20 mug rugów) najwięcej czasu i siły idzie na mocowanie/odpinanie w ramie.
• Ergonomia: Tamborek magnetyczny zmniejsza zmęczenie dłoni—zamiast dokręcania śruby masz szybkie „kliknięcie” magnesu.
• Powtarzalność docisku: przy tłach do krawędzi Tamborek magnetyczny do haftu daje równomierny docisk na obwodzie, co pomaga ograniczyć falowanie.

Ostrzeżenie: bezpieczeństwo magnesów. Magnetyczne ramy używają silnych magnesów. Trzymaj je z dala od rozruszników serca i innych implantów medycznych. Do rozdzielania używaj uchwytu/zakładki—nie podważaj paznokciami, bo siła „zatrzaśnięcia” grozi bolesnym przycięciem.

Checklist operacyjny (realny test przed produkcją)

• Próbka: wyhaftuj mały prostokąt testowy na ścinku.
• Kontrola gęstości: jeśli tło jest „zbyt sztywne”, wróć do PC i zmień rozmiar motywu (pamiętaj o limicie maszyny).
• Wybór wzoru: jeśli przerwa Ci przeszkadza, omijaj Snowflake #1; do serii wybierz #2 lub #3.
• Notatki: zapisz parametry, które wyglądają najlepiej (np. 3.94" domyślnie lub 2.50" po zmianie).
• Bezpieczeństwo danych: miej dedykowany pendrive na wypełnienia i zawsze go bezpiecznie wysuwaj.

FAQ

• Q: Dlaczego w PE Design 11 / Palette 11 niestandardowe wypełnienia dekoracyjne .PLF nie pojawiają się na liście Decorative Fill po pobraniu?
  A: Najczęściej pliki .PLF są w złym folderze, nadal są spakowane lub nie trafiły do katalogu „patterns” programu.
  • Upewnij się, że pliki mają rozszerzenie .PLF i są wypakowane z ZIP (bez „skompresowanej” ikonki).
  • Znajdź folder instalacyjny: prawy klik na skrócie Palette 11 / PE Design 11 na pulpicie → Properties → Open File Location.
  • Skopiuj .PLF do folderu patterns, a następnie uruchom program ponownie.
  • Test sukcesu: niestandardowe śnieżynki pojawiają się w rozwijanej liście Decorative Fills bez przeglądania Downloads.
  • Jeśli nadal nie działa: przeszukaj dysk C: pod kątem „Palette” lub „PE Design”, znajdź właściwą ścieżkę instalacji i sprawdź, czy na pewno zrestartowałeś(-aś) program.
• Q: Dlaczego w Baby Lock Solaris 2 w IQ Designer / My Design Center nie da się usunąć pojedynczego niestandardowego wypełnienia z zakładki Custom?
  A: To ograniczenie firmware w Baby Lock Solaris 2: kasowanie usuwa cały „Custom pocket”, a nie pojedyncze pozycje.
  • Importuj tylko te wypełnienia, które przetestowałeś(-aś) i realnie planujesz używać.
  • Trzymaj pliki .PLF uporządkowane na PC i na dedykowanym USB, żeby pełne ponowne wgranie było szybkie.
  • Stosuj strategię „flush”: usuń wszystko i wgraj ponownie tylko aktualne ulubione.
  • Test sukcesu: w Custom są tylko zamierzone wzory (bez „śmieci”).
  • Jeśli nadal jest problem: nie importuj w kółko duplikatów—wyczyść pocket raz, a potem wgrywaj po jednym, świadomie.
• Q: Jak „Maintain Aspect Ratio” w PE Design 11 / Palette 11 zapobiega zniekształceniu wypełnienia dekoracyjnego przy zmianie rozmiaru kafelka .PLF?
  A: Włącz „Maintain Aspect Ratio” przed zmianą rozmiaru, aby kafelek skalował się proporcjonalnie i motyw nie rozciągał się w poziomie ani pionie.
  • Zaznacz Maintain Aspect Ratio, potem zmień rozmiar (u Reginy: domyślnie ~3.94" do 2.50").
  • Podejrzyj w skali rzeczywistej: ustaw zoom 100% (1:1) i sprawdź, czy linie wizualnie się nie „kumulują”.
  • Zrób próbkę na ścinku, zanim wypełnisz całe tło mug ruga lub hot pada.
  • Test sukcesu: motyw wygląda równo (nie jest „spłaszczony”) i nie wychodzi nadmiernie sztywny.
  • Jeśli nadal jest źle: zwiększ rozmiar motywu (mniej gęsto) lub wzmocnij stabilizację—zmniejszanie kafelka zwykle podbija gęstość.
• Q: Dlaczego Snowflake #1 jako wypełnienie .PLF tworzy widoczną przerwę/void?
  A: Snowflake #1 ma brakujące punkty połączeń/przejść, więc sąsiednie kafelki nie łączą się czysto i powstaje „kanał” pustej przestrzeni.
  • Sprawdź konstrukcję w Programmable Stitch Creator, żeby potwierdzić brak połączeń.
  • Przełącz się na Snowflake #2 lub #3, które łączą się konsekwentnie.
  • Snowflake #1 traktuj jako styl tylko wtedy, gdy „pustka” jest zamierzonym efektem.
  • Test sukcesu: wypełniony prostokąt nie ma powtarzalnego pustego „korytarza” w pionie lub poziomie.
  • Jeśli nadal widać przerwy: zrób próbkę; jeśli problem wraca, ograniczeniem jest sam plik—do produkcji wybierz inny wzór.
• Q: Dlaczego przy kopiowaniu .PLF na USB do Baby Lock Solaris 2 trzeba używać Windows „Eject”, żeby uniknąć zwiech?
  A: Pominięcie „Eject” może zostawić plik częściowo zapisany/uszkodzony, a Solaris 2 może się zawiesić przy odczycie.
  • Skopiuj .PLF na właściwą literę dysku USB (przeciągnij lub copy/paste).
  • Zrób prawy klik na USB w Windows i wybierz Eject przed odłączeniem.
  • Przy maszynie używaj przedłużacza/port savera, żeby nie zużywać gniazda USB w Solaris.
  • Test sukcesu: Solaris importuje .PLF bez zawieszania i bez błędów odczytu.
  • Jeśli nadal nie działa: sformatuj USB w maszynie, skopiuj pliki ponownie i upewnij się, że wybierasz właściwe źródło USB (nie odbiornik myszki).
• Q: Jaki jest standard „wystarczająco mocno” przy mocowaniu w ramie dla gęstych wypełnień i jak sprawdzić napięcie przed haftem?
  A: Materiał/stabilizator powinien być napięty „jak bęben”—gęste wypełnienia mocno ciągną, a luźne mocowanie sprzyja marszczeniu i ściąganiu.
  • Stuknij w obszar w ramie i posłuchaj ostrego „kliknięcia” (nie głuchego odgłosu).
  • Stabilizator powinien być realnie złapany w ramie, a nie „pływać”.
  • Jeśli trudno uzyskać powtarzalne napięcie ręcznie, rozważ stację do tamborkowania.
  • Test sukcesu: po hafcie krawędzie zostają równe (bez „hourglassing”), a tło leży płasko.
  • Jeśli nadal faluje: zmniejsz gęstość przez zmianę rozmiaru na PC (zamiast liczyć na maszynę) i wzmocnij stabilizację.
• Q: Jaką zasadę bezpieczeństwa przy igle stosować podczas testowego haftowania wypełnień na Baby Lock Solaris 2?
  A: Trzymaj dłonie całkowicie z dala od strefy igły/stopki—wypełnienia potrafią szybko zmieniać kierunek, a przypadkowy start grozi ukłuciem.
  • Zatrzymaj maszynę całkowicie, zanim sięgniesz w okolice igły lub będziesz przycinać nitki.
  • Nie wkładaj palców pod stopkę, gdy maszyna jest aktywna lub „gotowa do startu”.
  • Rób testy na ścinkach, żeby nie kusiło Cię „poprawianie w locie” przy igle.
  • Test sukcesu: wszystkie czynności przy nitkach wykonujesz tylko przy zatrzymanej maszynie i nieruchomej igle.
  • Jeśli masz wątpliwości: wróć do zaleceń bezpieczeństwa w instrukcji Baby Lock Solaris 2 i wprowadź stały nawyk „hands-off while running”.