Auteursrechtverklaring
Inhoud
Waarom je multi-hooping nodig hebt
Als je ooit een prachtig, gedetailleerd ontwerp hebt geopend, de afmetingen checkte en dat bekende gevoel kreeg: je borduurring is net te klein—dan loop je tegen de meest voorkomende grens in machineborduren aan. Veel mensen haken dan af.
Gevorderden gebruiken Multi-Hooping: één ontwerp verdelen over meerdere inspanningen. Daarmee verander je de fysieke limiet van je machine in een werkbare omweg.
In deze tutorial analyseren we de demonstratie van Sue (OML Embroidery) in Hatch: een groot bloemmotief opsplitsen voor een standaard 100x100 mm (4x4) borduurring. Het principe is eenvoudig, maar vraagt nauwkeurigheid: Hatch laat je meerdere virtuele “ringposities” maken, zet automatisch registratiemarkeringen (uitlijnkruisjes) in de output en exporteert losse steekbestanden.
De belangrijkste mindset: zie je borduurveld niet als “maximaal formaat”, maar als een beperking die je met techniek kunt omzeilen. Multi-hooping is de basisvaardigheid achter professioneel meervoudig inspannen bij machineborduren.

Wat je leert (en wat er misgaat als je het overslaat)
We gaan verder dan alleen knopjes en kijken naar wat er in de praktijk mis kan lopen. Je leert:
- Uitlijning bouwen: registratiemarkeringen aanzetten zodat je fysieke “ankers” op de stof krijgt.
- Echte beperkingen simuleren: de juiste ringmaat kiezen zodat Hatch correct kan splitsen.
- Dekking optimaliseren: ringposities handmatig verschuiven (Zwart vs. Groen) tot het hele ontwerp gedekt is.
- Speling voor textiel-gedrag: voldoende overlap maken om trek/verschuiving op te vangen.
- Correct exporteren: hoopings berekenen, eerst het masterbestand (.EMB) bewaren en daarna de exportvolgorde (-1, -2) controleren.
En je voorkomt de “stille missers” die kledingstukken verpesten:
- De ‘drift’-fout: denken dat opnieuw inspannen vanzelf exact uitlijnt zonder gestikte registratiemarkeringen.
- De ‘gap’-fout: te weinig overlap, waardoor je een zichtbare haarlijn tussen beide helften krijgt.
- De ‘dead end’-fout: wel PES/DST exporteren, maar geen .EMB opslaan—waardoor je later niets meer netjes kunt aanpassen.

Stap 1: registratiemarkeringen inschakelen in Hatch
Registratiemarkeringen zijn geen “softwareversiering”; het is je navigatiesysteem op de stof. Hatch stikt kleine kruisjes/markeringen die je helpen om bij de tweede inspanning exact te positioneren.
Zo stel je het in (vaste werkwijze)
- Ga naar Software Settings.
- Kies Embroidery Settings.
- Open het tabblad Multi-Hooping.
- Vink aan: “Add registration marks on output.”
- Zet Registration Mark Margin op Medium.
Sue legt uit dat “Margin” de afstand is tussen het borduurgebied en de registratiemarkeringen. “Medium” is vaak een goede start, maar het is belangrijk dat je begrijpt wat die keuze praktisch betekent.

Praktijktip: waarom “Medium” meestal de beste start is
De marge bepaalt of je markeringen:
- Te dicht op het ontwerp komen (risico dat ze visueel verdwijnen tussen dichte steken of lastig te ‘lezen’ zijn bij uitlijnen), of
- Te ver naar buiten komen (risico dat ze richting de rand van je borduurveld gaan en je machine mogelijk buiten het beschikbare gebied wil steken).
“Medium” is doorgaans de beste balans: goed zichtbaar én meestal binnen het borduurveld.
Stap 2: juiste borduurring kiezen en positionering instellen
Multi-hooping werkt alleen goed als de software dezelfde fysieke beperking hanteert als je machine. Als je in Hatch een grotere ring kiest dan je in het echt hebt, passen de gesplitste bestanden straks niet.
Kies de ringmaat zoals in de video
- Zet Show Hoop aan (snelle visuele check: valt het ontwerp buiten de ring?).
- Rechtsklik op het ring-icoon om de ringinstellingen te openen.
- Selecteer 100 x 100 mm (4x4) (of exact de limiet van jouw machine).
- Zet positionering op Manual.
Belangrijk gedrag in Hatch: zodra je multi-hooping gebruikt, wordt automatisch centreren uitgeschakeld. Dat is expres—je bent niet aan het “centreren”, je bent een groter canvas aan het “inmeten” via meerdere ringposities.


Praktijkvalkuil: de ‘vals-centreren’ illusie
Een veelvoorkomende verwarring (ook terug te zien in vragen onder de video) is dat een ontwerp bij import “mooi in het midden” lijkt te staan.
- De realiteit: in multi-hooping zegt het schermmidden weinig.
- De oplossing: vertrouw op de Multi-Hooping view: daar zie je exact wat binnen de ring valt (Groen) en wat buiten het steekgebied valt (Zwart).
Upgrade-pad (als standaard ringen je workflow afremmen)
Standaard kunststof ringen klemmen op wrijving. Bij multi-hooping moet je tussendoor opnieuw inspannen zonder dat je stof en vezels verschuiven—en daar kunnen wrijvingsringen tegenwerken. Ze kunnen afdrukken van de borduurring veroorzaken of vragen veel kracht, wat de spanning inconsistent maakt.
Logica achter upgraden:
- Trigger: je krijgt de tweede inspanning niet herhaalbaar uitgelijnd, of je ziet dat de stof “meetrekt” bij het plaatsen van de binnenring.
- Wanneer het echt telt: bij productiewerk of dikkere items (handdoeken/jassen) wordt inspannen een bottleneck.
- Optie: veel professionals stappen over op magnetische borduurringen. Die klemmen met magnetische kracht in plaats van wrijving, waardoor je de stof rustiger kunt positioneren op het onderframe en daarna de bovenring kunt laten ‘pakken’ zonder het materiaal zijwaarts te slepen.
Stap 3: overlap berekenen en ringposities corrigeren
De logica in Hatch is keihard: Groen = gedekt/wordt gestikt. Zwart = valt buiten de ringpositie.
Ga naar multi-hooping en lees de kleuren
- Open de Multi-Hooping toolbox.
- Zoom uit (druk 0) om het geheel te overzien.
- Visuele audit:
- Groene objecten: passen binnen de huidige ringpositie.
- Zwarte objecten: vallen buiten het steekgebied.
- Rode/blauwe contouren: jouw ringposities.


Ringposities plaatsen (de ‘anker’-methode)
Sue laat een logische aanpak zien:
- Anker op het grootste element: plaats ringpositie 1 over het grootste/drukste deel van het ontwerp.
- Voeg positie 2 toe: maak een tweede ringframe aan.
- Verschuiven + overlap maken: schuif de frames totdat:
- alle zwarte delen groen worden, én
- de ringposities een duidelijke overlap hebben.


Waarom overlap essentieel is (stof is geen plaatstaal)
Beginners proberen ringposities soms net tegen elkaar aan te leggen. Dat is riskant. Stof beweegt door spanning en steekopbouw (push-pull). Als je in software “net aan” overlap hebt, kan dat in het echt eindigen als een zichtbare scheiding tussen deel 1 en deel 2.
Praktijkregel: zorg voor merkbare overlap tussen ringposities. Hoe meer overlap, hoe meer foutmarge je hebt bij opnieuw inspannen.
Praktijktip: volgorde en workflow
Sue benoemt dat het helpt om de ringvolgorde zo logisch mogelijk te houden (en dicht bij de resequence/volgorde van het ontwerp). Dat maakt het aan de machine overzichtelijker: je weet welk bestand eerst komt en je voorkomt onnodig “springen” in je proces.
Veelgestelde praktijkvraag: kleine machines, grote plannen
In de reacties vragen mensen met instapmachines met 4x4-bereik of dit ook voor hen geldt. Ja: dit is juist dé manier om met een beperkte ringmaat toch grotere ontwerpen te borduren. Je haalt meer uit een standaard borduurring 4x4 voor brother door slim te splitsen.
Keuzematrix: vlies-strategie bij multi-hooping
De meest voorkomende oorzaak van mis-uitlijning is niet de software, maar instabiliteit in je ondergrond. Als je vlies te zwak is, verandert de stofvorm tussen inspanning 1 en 2.
- Is je stof instabiel (jersey, tricot, stretch)?
- JA: kies een stevigere ondersteuning (bijv. cut-away of een fusible/strijkbaar type) zodat de registratiemarkeringen in inspanning 2 nog “op dezelfde plek” blijven.
- NEE (denim/canvas): een standaard cut-away werkt vaak prima.
- Krijg je de stof niet recht/haaks herhaald?
- JA: werk met een ‘float’-methode (stof op vlies fixeren) en verbeter je inspanstation voor borduurmachine-routine: vaste referentielijnen en consequent dezelfde draadrichting.
- Vervormt inspanning 1 als je opnieuw inspant?
- JA: dan trekt de binnenring de eerste steken mee. Een magnetische ring klemt meer “recht naar beneden” en kan die zijwaartse trek verminderen.
Je gesplitste bestanden exporteren voor de machine
Als je audit klopt (alles groen + voldoende overlap), moet je de output correct ‘vastzetten’.
Hoopings berekenen (de reken-check)
- Klik Calculate Hoopings.
- Succescriterium: Hatch meldt dat alle objecten gedekt zijn en geeft het aantal inspanningen (bijv. “2 hoopings”).

Sla eerst het native bestand op (je veiligheidsnet)
Niet onderhandelbaar: sla eerst op als .EMB (Hatch native) vóór je machinebestanden exporteert. PES/DST zijn ‘dommere’ bestanden: ze bevatten niet dezelfde bewerkbare objectinformatie. Als je later ringpositie 2 een paar millimeter moet verschuiven, kan dat praktisch alleen netjes vanuit de EMB.
Exporteer de steekbestanden
- Kies Export Design.
- Selecteer het formaat (bijv. .PES voor Brother/Babylock).
- Kies je opslaglocatie (USB of schijf).

Begrijp het export-overzicht
Hatch toont na export een overzicht van de splitsing. Dit is je moment om de volgorde te controleren.
- Hooping 1: meestal het basisdeel.
- Hooping 2: de uitbreiding.

Sla alle delen op
Klik Save All. Hatch maakt automatisch bestandsnamen met suffixen.
Controleer de output (-1, -2)
Vertrouw niet blind op export—controleer de bestanden. Open de geëxporteerde delen (bijv. FLORAL_4-1.PES en FLORAL_4-2.PES) in Hatch of een viewer. Visuele check: zie je de registratiemarkeringen (kruisjes) in de hoeken?
- Geen markeringen = terug naar stap 1.
- Markeringen zichtbaar = klaar voor uitlijnen aan de machine.



Praktijkvalkuil: software-niveaus/licentie
In de reacties komt terug dat sommige gebruikers denken dat het “niet kan” in hun versie. Multi-hooping kan afhankelijk zijn van je Hatch-niveau/licentie: als functies ontbreken of grijs zijn, check dan of je het juiste softwarelevel hebt (bijv. Digitizer/Composer i.p.v. alleen Basics/Organizer).
Praktijkvalkuil: machine niet in de lijst
Ook dit komt terug in vragen: niet elk machinemodel staat altijd in de lijst. Werkbare aanpak: kies een vergelijkbaar profiel of “Generic” en zorg dat je ringafmetingen kloppen (bijv. 100x100). Voor Hatch zijn de X/Y-limieten leidend, niet de stickernaam.
Primer
Multi-hooping is de brug tussen “mijn ring is klein” en “mijn ontwerp is groot”. In Hatch is de kernworkflow: registratiemarkeringen aanzetten, de echte ringbeperking kiezen, ringposities met overlap plaatsen tot alles groen is, hoopings berekenen, eerst de .EMB opslaan, exporteren en de -1/-2 bestanden controleren.
Met deze aanpak haal je meer uit een standaard borduurring voor brother borduurmachine—zeker als je met compacte machines werkt.
Voorbereiding
Het succes wordt vaak bepaald vóór je op Start drukt. De fysieke voorbereiding moet net zo strak zijn als de digitale.
Handige hulpmiddelen & fysieke setup
- Tijdelijke hechtspray: helpt om stof en vlies als één geheel te laten werken tijdens opnieuw inspannen.
- Wateroplosbare pen: om een fysieke referentie (kruis/assen) te zetten die je helpt bij positioneren.
- Nieuwe naald: een verse naald verkleint de kans dat markeringen rafelen of dat draad blijft haken.
- Geprinte template: print op 100% vanuit Hatch om plaatsing op het kledingstuk vooraf te controleren.
Checklist voorbereiding
- Software: registratiemarkeringen aan (Medium).
- Hardware: ringmaat in Hatch = fysieke limiet.
- Controle: alles groen in Multi-Hooping view.
- Verbruik: naald oké; losse draden weg.
- Vlies: stabiel genoeg gekozen voor herinspannen.
Instellen
Ringbeperking en positionering
Sue kiest 100x100 mm (4x4) en zet positionering op Manual. Door Auto-Center los te laten, neem jij de controle over de plaatsing.
Dit geldt net zo goed als je werkt met borduurringen voor brother f440e: de softwarebeperking moet de realiteit exact volgen.
Ergonomie van opnieuw inspannen
Als je dit commercieel doet (bijv. 20 shirts), kan het steeds opnieuw klemmen/losmaken van standaard ringen zorgen voor vermoeidheid en wisselende spanning.
- Wisselende spanning = uitlijnproblemen.
- Oplossing: standaardiseer je proces met een inspanstation voor borduurmachine of werk met magnetische ringen als je vaak moet herinspannen.
Veiligheidsnoot bij magnetische ringen
Magnetische ringen zijn productiviteitsboosters, maar de kracht is serieus.
Uitvoering
Dit is de fase waarin digitale logica naar echte steken vertaalt.
Stapsgewijze uitvoeringsvolgorde
1) Registratiemarkeringen aanzetten
- Actie: Settings > Multi-Hooping > “Add registration marks on output” > Medium.
2) Ringrealiteit afdwingen
- Actie: rechtsklik ring > 100x100 > Manual.
3) Dekking maken
- Actie: ringframes verschuiven tot zwart groen wordt.
- Succes: niets blijft zwart.
4) Overlap als foutmarge
- Actie: maak duidelijke overlap tussen ringposities.
- Logica: meer overlap = meer tolerantie bij opnieuw inspannen.
5) Berekenen
- Actie: “Calculate Hoopings”.
6) Archiveren
- Actie: File > Save Design (.EMB).
- Waarom: later kunnen corrigeren zonder opnieuw opbouwen.
7) Exporteren
- Actie: Export Design > Save All.
8) Eindcontrole
- Actie: open deel 1 en deel 2.
Checklist uitvoering
- Groen: geen zwarte objecten.
- Overlap: ringposities overlappen duidelijk.
- Back-up: .EMB opgeslagen.
- Output: -1/-2 bestanden aanwezig.
- Markeringen: kruisjes zichtbaar.
- Volgorde: je weet welk bestand eerst wordt gestikt.
Kwaliteitschecks
Voordat je een kledingstuk riskeert: doe deze checks.
Veelvoorkomende fouten voorkomen
- Startzekerheid: als je machine het ondersteunt, kan een basting box rondom inspanning 1 helpen om stof en vlies te ‘verankeren’ voordat de zware steken beginnen.
- Draadcontrole bij sprongen: bij snelle verplaatsingen naar de registratiemarkeringen kan draadspanning problemen geven; werk netjes en controleer je draadinvoer.
- Zichtbaarheid: zorg dat je markeringen zichtbaar blijven (meestal liggen ze buiten het ontwerp, maar controleer dit in je preview).
Productiegerichte noot
Als je merkt dat je meer tijd kwijt bent aan opnieuw inspannen dan aan borduren, is je proces uit balans. Voor machines zoals de Brother PE800 kan een magnetische borduurring voor brother pe800 het herinspannen sterk versnellen.
Problemen oplossen
Als er iets misgaat: diagnoseer gericht.
Symptoom: “Delen blijven zwart / export lukt niet goed.”
- Waarschijnlijke oorzaak: een klein stukje van een object valt net buiten de ringpositie.
- Oplossing: zoom ver in en verschuif de ringpositie minimaal tot alles groen is.
Symptoom: “Machine zegt ‘Design too big’ na splitsen.”
- Waarschijnlijke oorzaak: de registratiemarkeringen maken het totale bereik net te groot.
- Oplossing: zet de margin kleiner en controleer of je machine een harde limiet heeft op 100x100.
Symptoom: “Er zit een kier tussen deel 1 en deel 2.”
- Waarschijnlijke oorzaak: verschuiving bij opnieuw inspannen of te weinig stabiliteit.
- Oplossing: kies stabieler vlies en verbeter je inspanning. Een borduurring voor brother borduurmachine die herhaalbaar klemt (bijv. magnetisch) kan slip verminderen.
Symptoom: “Ik kan de naald niet precies op de markering zetten.”
- Waarschijnlijke oorzaak: je ziet de naaldpunt niet goed genoeg.
- Oplossing: gebruik het handwiel om de naald gecontroleerd te laten zakken tot vlak boven het kruispunt. Vertrouw op de naaldpunt als referentie.
Resultaat
Met deze workflow krijg je een professioneel resultaat dat de fysieke ringlimiet overstijgt. Je hebt dan:
- Volledige dekking: alles groen in de software.
- Masterbestand veilig: een .EMB om later te kunnen aanpassen.
- Klaar voor productie: gesplitste bestanden (-1, -2) voor de machine.
- Uitlijning in de stof: gestikte registratiemarkeringen als betrouwbare referentie.
Multi-hooping is een kantelpunt: het verschil tussen “passen binnen de ring” en “het ontwerp realiseren zoals jij het wilt”. Als je dit vaker doet, ondersteun je je techniek met goed vlies en eventueel magnetische ringen—zodat een lastige truc een herhaalbare standaardprocedure wordt.
