Auteursrechtverklaring
Inhoud
Begrijpen wat een pettenraam wél en niet kan
Petten borduren is voor veel starters in machinaal borduren de "eindbaas". Op een vlakbedmachine zoals de Brother SC1900 (of SE1900) is het borduurgebied voor petten keihard begrensd: het is breed, extreem laag en je werkt op een gebogen ondergrond. Als je die fysieke limieten onderschat, loop je risico op naaldbreuk, een verpeste pet en vooral veel frustratie.
In deze tutorial slaan we de brug tussen wat je in software ziet en wat er in het echt gebeurt. Je leert hoe je aangekochte ontwerpen in Embrilliance voorbereidt zodat ze binnen het beperkte pettenraam passen, én hoe je een veilig, productie-klaar steekbestand exporteert.

De absolute beperking in Jeanette’s workflow is het werkgebied van het pettenraam, dat in Embrilliance zichtbaar wordt als 5" x 2" (130 mm x 60 mm). Die hoogte van 2 inch is je harde veiligheidsplafond. Een ontwerp dat op een standaard 5x7-shirtborduurring "klein genoeg" lijkt, kan bij een pettenopstelling alsnog voor een botsing zorgen.

De mentale switch: cilinder/curve versus vlak Een pet is niet zomaar "nog een borduurring". Wanneer je een gebogen pet op een vlakbedmachine plat moet positioneren:
- Vervorming van de kroon: de stof wil gaan ‘flaggen’ (op en neer veren).
- De middennaad: de dikke naad kan de naald afbuigen, zeker als je te snel borduurt.
- Optische vervorming: wat in software recht oogt, kan op de pet door de 3D-vorm toch gebogen lijken.
Als je nu aan het oriënteren bent op een pettenraam voor brother borduurmachine, is die 2-inch hoogte-limiet essentieel. Zie dit als een niet-onderhandelbare stop in je ontwerp-workflow.
De juiste borduurringmaat instellen in Embrilliance
Nog vóór je aan steken denkt, moet je je digitale werkruimte gelijkzetten aan de fysieke realiteit. Jeanette’s eerste stap is Embrilliance dwingen om exact de ‘no-go zone’ van de pettenopspanning te tonen.

Stap 1 — Pettenraam kiezen via Preferences
- Start Embrilliance en sluit eventuele andere ontwerpen, zodat je niet per ongeluk in het verkeerde formaat werkt.
- Ga naar de menubalk: Edit > Preferences (Mac: Embrilliance > Preferences).
- Kies onder Environment het onderdeel Hoops.
- Scroll in de Brother/Baby Lock-lijst en selecteer “130mm x 60mm (Hat)”.
- Klik Apply en daarna OK.

Wat je nu moet zien (controlepunt)
- Visuele anker: een duidelijk, laag rechthoekig kader verschijnt op je canvas. Het oogt opvallend ‘plat’ vergeleken met een standaard 5x7.
- Verwacht resultaat: je werkruimte houdt nu rekening met de fysieke grens. Alles wat in software over de rode rand gaat, is in de praktijk een risicogebied (kans op raken van frame/onderdelen).
Verwarring tussen 130x60 en 130x50 (uit de video)
Jeanette benoemt een veelvoorkomende verwarring: 130 mm x 60 versus 130 mm x 50. In Embrilliance lijken beide opties ongeveer als 5" x 2" weergegeven te worden. Zij kiest consequent voor 130 mm x 60 als vaste standaard.
Praktijknotitie: consistentie voorkomt fouten. Als je steeds wisselt, raak je vroeg of laat de marge kwijt waarmee je ontworpen hebt. Kies één standaard en werk daar altijd mee.
Ontwerp importeren en verkleinen
Zodra je veilige kader staat, draait het om ‘volumecontrole’: een ontwerp dat bedoeld is voor een vlak shirt, terugbrengen naar een formaat dat op een pet kan overleven.

Stap 2 — Importeer de kleinste beschikbare ontwerpmaat
Jeanette laat een belangrijke gewoonte zien: ze kiest bewust de 3x3-variant van het golfer-ontwerp, niet de 4x4 of 5x7.
- Waarom dit werkt: starten met een kleinere file betekent meestal minder steken en kleinere details; je hoeft dan minder agressief te schalen.
- Wat je ermee wint: je behoudt vaker nette steekdefinitie en verkleint de kans op ‘beton-dichte’ vlakken na verkleinen.
Stap 3 — Proportioneel verkleinen met de hoekgrepen
- Selecteer het ontwerp: klik op de afbeelding (bijv. de golfer).
- Activeer schalen: je ziet een kader met zwarte vierkante greepjes.
- Verklein: pak een hoekgreep en sleep naar binnen richting het midden.
- Controleer: ga door tot het ontwerp volledig binnen de rode rand valt.

Controlepunt: je cursor hoort een diagonale pijl te tonen (proportioneel schalen). Zie je een horizontale of verticale pijl, dan rek/druk je het ontwerp uit—dat geeft vrijwel altijd kwaliteitsverlies in het borduurresultaat.
Verwacht resultaat: het ontwerp ‘zweeft’ duidelijk binnen het kader, met ruimte rondom.
Dichtheid en steekkwaliteit bij verkleinen (op basis van vragen uit de reacties)
Een typische zorg uit de praktijk (en ook terug te zien in de reacties) is dichtheid: “Als ik een ontwerp kleiner maak, stapelen de steken zich dan niet op elkaar?”
Jeanette geeft aan dat Embrilliance bij het verkleinen automatisch steken herberekent (minder steken). Tegelijk zegt ze dat ze, als de functie beschikbaar is, toch altijd ook ‘density repair’ toepast—zeker omdat sommige aangekochte ontwerpen van wisselende kwaliteit kunnen zijn.
Werkbare vuistregel (zonder te gokken):
- Verklein je een ontwerp merkbaar (bijv. richting pettenformaat), zoom dan stevig in en kijk of satijn- en vulvlakken nog ‘lucht’ hebben.
- Lijkt een vlak in de preview op een bijna dichte muur zonder ruimte, dan is extra controle (zoals density repair) verstandig voordat je gaat stikken.
Als je ondanks een correcte software-setup toch slechte resultaten krijgt, zit het probleem vaak in de fysieke kant: bij inspanstation voor borduurmachine-werk is het cruciaal dat de pet strak en stabiel ligt. Geen enkele software-correctie compenseert een pet die onder de naald op en neer veert.
Waarom je bij petten altijd marge moet houden
Na het verkleinen schuift Jeanette het ontwerp niet tegen de rand. Ze centreert het en laat bewust ‘ademruimte’.

Stap 4 — Centreer het ontwerp en laat buffer
- Centreer: sleep het ontwerp naar het midden van het pettenveld.
- Buffer: check visueel dat er ruimte zit tussen de rand van het ontwerp en de rode kaderlijn.
- Veiligheidscheck: zorg dat de onderkant van het ontwerp niet op (of tegen) de onderste rode lijn staat.

Jeanette’s reden is heel praktisch: ze wil “mess-ups” voorkomen. In de borduurpraktijk komt dit neer op tolerantie inbouwen.
Waarom marge op petten extra belangrijk is
Waarom kun je op een T-shirt soms dichter op de rand borduren dan op een pet?
- Flagging: door de curve en de manier van opspannen kan de stof op petten sneller op en neer bewegen. Dat kan je registratie/uitlijning een paar millimeter beïnvloeden.
- Risico op aanlopen: hoe dichter je bij stijve delen komt (zoals de klepzone/constructie), hoe groter de kans dat de persvoet of het borduurwerk ergens tegenaan schuurt.
- Inspannen is minder vergevingsgezind: een pet perfect recht inspannen is lastiger dan een vlak kledingdeel. Een kleine fout + geen marge = groter risico.
Let opin de Engelstalige draft wordt een upgrade naar “Magnetic Hoops” genoemd met merkvoorbeelden en claims (zoals minder ringafdrukken en beter vlak houden). In deze video wordt dat niet onderbouwd; daarom houden we het hier bij de software- en workflowpunten die Jeanette daadwerkelijk laat zien.
Praktijktip uit de reacties: namen op de achterkant van een pet
Er werd gevraagd hoe je namen op de achterkant van een baseball cap borduurt. Jeanette geeft aan dat het pettenraam (5x2) daarvoor vaak niet de beste keuze is.
- Aanpak: gebruik een standaard 5x7 borduurring.
- Methode: span sticky stabilizer (zelfklevend borduurvlies) in, kerf het papierlaagje in en trek het weg.
- Floaten: plak de achterkant van de pet vlak op het kleefvlak.
Je bestand opslaan voor Brother SC1900
De laatste stap is exporteren naar een formaat dat je machine leest.

Stap 5 — Sla het steekbestand op als .PES
- Menu: File > Save Stitch File As.
- Bestandsnaam-strategie: zet “HAT” of “PET” in de naam (bijv.
Golfer_HAT_3in.PES), zodat je later niet per ongeluk de shirt-versie pakt. - Formaat: kies .PES (het bestandsformaat voor Brother).
- Overzetten: sla op een USB-stick op en neem die mee naar de machine.
Werkbestand versus steekbestand (uit de video)
Jeanette benoemt een belangrijk onderscheid:
- Werkbestand: je bewerkbare Embrilliance-bestand (handig om later opnieuw te gebruiken).
- Steekbestand (.PES): de uiteindelijke steekdata voor de machine.
- Regel: bewaar ze allebei. Als je alleen .PES bewaart en later iets wilt aanpassen, is dat veel lastiger.
Let opin de Engelstalige draft wordt een specifieke PES-versiecompatibiliteit genoemd. Dat is niet in de video of reacties bevestigd; daarom laten we die claim weg en houden we het bij: kies .PES voor Brother en test altijd met ‘Trace/Trial’ op de machine.
Basis
Je leest dit omdat je petten wilt borduren zonder het gedoe van mislukte stiksels of schade aan materiaal. Petten borduren op een enkelnaalds vlakbedmachine is echt millimeterwerk.
Reality check (zoals in deze workflow):
- Niveau 1 (software): werk strikt binnen het 5" x 2" veld en exporteer correct.
- Niveau 2 (plaatsing): centreer en laat marge; ga niet “op het randje”.
- Niveau 3 (uitvoering): test op de machine met Trace/Trial voordat je echt start.
Voor nu is het beheersen van de software-instelling je fundament.
Voorbereiding
Succes wordt bepaald vóór je op “Start” drukt. Dit deel focust op praktische checks die direct aansluiten op Jeanette’s aanpak.
Voorbereiding & checks (niet overslaan)
- Ontwerpkeuze: kies bij aankoop/gebruik bij voorkeur de kleinste beschikbare maat (zoals 3x3) als je weet dat het naar pettenformaat moet.
- Bestandsformaat: Brother leest .PES. Let daar bij het kopen/downloaden van ontwerpen op.
- Herbruikbaarheid: als je dit ontwerp later opnieuw wilt inzetten, bewaar ook je bewerkbare Embrilliance-versie naast de .PES.
Als je wilt opschalen en consistenter wilt werken, kan een inspanstation voor borduurmachine helpen om je workflow te standaardiseren—maar de basis blijft: softwarekader correct instellen en marge houden.
Checklist (einde voorbereiding)
- Embrilliance Preferences staat op 130 mm x 60 mm (Hat)?
- Ontwerp gekozen in de kleinste beschikbare maat (indien van toepassing)?
- Ontwerp zit volledig binnen het rode kader?
- Er is zichtbare marge rondom?
- Export gaat naar .PES?
Instellen
Dit deel zet je “digitale vangnet” goed.
Instelstappen (software)
- Preferences: kies Hat Hoop (130x60).
- Import: laad je ontwerp.
- Schaal: verklein proportioneel met een hoekgreep.
- Plaatsing: centreer en laat buffer tot de rode rand.
Als je twijfelt over de aanschaf van een petten borduurraam voor brother se1900: onthoud dat het fysieke raam je pet vasthoudt, maar dat je software-instelling bepaalt of je ontwerp binnen de veilige grenzen blijft. Die twee moeten altijd overeenkomen.
Beslisboom: welke methode past bij welke plek op de pet?
- Scenario A: Voorpand (logo/figuur)
- Methode: pettenraam/hat hoop-werkgebied (5" x 2").
- Ontwerp: compact houden en altijd marge.
- Scenario B: Achterkant (naam boven sluiting)
- Methode: floaten op een standaard 5x7 met sticky stabilizer.
- Ontwerp: eenvoudige tekst werkt het meest voorspelbaar.
- Scenario C: Zijkant
- Methode: afhankelijk van vorm/ruimte; vaak ook beter te floaten met sticky stabilizer.
Checklist (einde instellen)
- Rode ‘hat hoop’ grenzen zichtbaar in Embrilliance.
- Ontwerp gecentreerd en niet te dicht op de rand.
- Bestand opgeslagen als .PES.
- Bestandsnaam maakt duidelijk dat dit de pettenversie is.
Uitvoering
Nu ga je naar de machine. Doel: een nette stitch-out zonder verrassingen.
Stap-voor-stap met praktische controlepunten
- Overzetten: zet de .PES op USB en laad het bestand op de machine.
- Visueel: check of de oriëntatie klopt (sommige machines tonen/plaatsen anders).
- Trace/Trial (cruciaal): laat de machine het ontwerp ‘omlijnen’.
Controlekomt de persvoet gevaarlijk dicht bij frame/onderdelen? Stop en corrigeer in software (meer marge of hercentreren).
- Borduren: start pas als Trace/Trial veilig is.
Werk je in volume, dan kan een inspanstation voor Brother borduurmachine je helpen om sneller en consistenter te werken (terwijl de ene pet borduurt, kun je de volgende voorbereiden).
Checklist (einde uitvoering)
- Trace/Trial uitgevoerd zonder risico op botsing.
- Ontwerp blijft binnen het 5" x 2" veld.
- Maat en plaatsing gecontroleerd vóór start.
- Handen/vingers uit de buurt van het stikgebied.
Problemen oplossen
Diagnoseer eerst het probleem, pas daarna je bestand of methode aan.
| Symptoom | Waarschijnlijke oorzaak | Snelle oplossing |
|---|---|---|
| Ontwerp past niet in het kader | Geïmporteerde file is te groot voor 2" hoogte | Terug naar Embrilliance: proportioneel verkleinen met hoekgrepen tot alles binnen de rode rand valt. |
| Verwarring over 130x60 vs 130x50 | Beide lijken als 5" x 2" weergegeven | Kies één standaard (zoals Jeanette: 130x60) en blijf daarbij. |
| Steken lijken te dicht na verkleinen | Ontwerp is sterk verkleind of file is slecht gedigitaliseerd | Laat Embrilliance herberekenen en gebruik (indien beschikbaar) density repair; check ingezoomd of vlakken niet ‘dichtgesmeerd’ zijn. |
| Machine leest het bestand niet | Verkeerd bestandsformaat | Zorg dat je exporteert als .PES (Brother-formaat). |
Resultaat
Met deze workflow ga je van “op gevoel proberen” naar gecontroleerd voorbereiden.
Jouw resultaatpad:
- Software onder controle: je werkgebied staat op 130 mm x 60 mm en je ontwerp past binnen 5" x 2".
- Veiligheid ingebouwd: je laat marge en gebruikt Trace/Trial om botsingen te voorkomen.
- Bestand klaar voor productie: je exporteert correct naar .PES voor je Brother.
Als je aan het vergelijken bent tussen opties zoals borduurringen voor brother se1900 of een petten-borduurraam voor brother borduurmachine, gebruik deze gids als referentie: het juiste raam is belangrijk, maar zonder correcte software-instelling en marge blijft pettenborduren onnodig risicovol.
